کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٥٣ - در ذكر سد ابواب

تعالى و رسول او، بشارت باد ترا، پس چون پيغمبر او را بشارت؛ داد بخير در روز احد شهادت يافت.

و مردم زبان گشودند بر على و در نفس خود نسبت بآن حضرت چيزى مى‌يافتند كه ظاهر شد فضل او بر ايشان و بر غير ايشان از اصحاب رسول اللَّه ٦ پس اين خبر به پيغمبر رسيد پس برخاسته خطبه بليغ خواند و فرمود كه: بدرستى كه بعضى مييابند در نفسهاى خود چيزى در اين باب كه ساكن گردانيده‌ام على را در مسجد، بخدا سوگند كه من نه ايشان را اخراج كرده‌ام از مسجد و نه على را ساكن گردانيده؛ ليكن حق سبحانه و تعالى وحى فرستاد بموسى و برادر او كه: فرا گيريد جاى بازگشت براى قوم خود در شهر مصر خانها؛ كه رجوع كنند بآن بجهت پرستش؛ و خانها را مسجد سازند، و نماز را بپا دارند، و امر كرد موسى را كه مسكن نسازد مسجد خود را، و نكاح در او نكند و داخل نشود او را مگر هارون و ذريت او، و على از من بمنزله هارون است از موسى، و او برادر منست نزد أهل من؛ و حلال نيست مسجد من از براى كسى كه نكاح كند در او زنان را مگر على و ذريت او؛ پس هر كرا بد مى‌آيد اينك آنجا، و اشارت كرد بدست مبارك خود بجانب شام.

و سعيد بن وقاص ميگفت كه على را مناقبى چند هست كه ديگرى را نيست يكى خانه در مسجد و اعطاى رايت در روز خيبر»؛ و سد ابواب إلا باب على (ع)