کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٣ - و اما آيات و معجزات آن حضرت
و اگر از آب چيزى داشته باشيد در آن بريزيد، رفتند و ظرفى آوردند و در آن مجمع اين مقدار آب يافت شده بود كه يك كس سيراب نمىشد در آن ظرف ريختند و بنزد آن حضرت آوردند، آن حضرت دست مبارك در آن آب نهاد و آب بسيار از خلال انگشتان آن حضرت منفجر گشته خلايق را آواز دادند تا تمامى بمعجز نبوت پناه سيراب شدند و دواب را نيز سيراب ساختند، و ايشان جمعى كثير بودند كه بحد الوف رسيده بودند و در اين حال ميفرمود كه گواهى ميدهم كه من رسول حضرت الهم براستى.
و ديگر ناله حنانه است كه آن ستونى بود از تنه درخت خرما و آنچنان بود كه آن حضرت در اوائل بر اين ستون تكيه زده خطبه مىفرمود در اواخر كه سه پايه منبر ساختند ازو مفارقت جسته بمنبر شرف برآمد، حنانه بناله و نوحه درآمد مثل ناله طفل از براى مادر مهربان يا مثل حنين ناقه از براى ولد بىزبان مىناليد تا آن حضرت از منبر بزير آمد و او را در برگرفت و تسلى داد او را ببهشت وعده فرمود؟؟؟ و ديگر حكايت شاة ام معبد است چون آن حضرت هجرت فرمود از مكه بمدينه در اثناى راه بخيمه ام معبد رسيد پس طلب فرمودند گوسفندى را كه از شير او بياشامند نيافتند، و در خيمه ام معبد گوسفندى بود كه از لاغرى از كله باز مانده بود و پستانهاى او خشك شده چشم آن حضرت بر اين گوسفند افتاد فرمود كه يا ام معبد اين چه گوسفند است گفت: گوسفند لاغريست كه از كله بازمانده و در گوشه خيمه افتاده، فرمود كه هيچ شير ندارد، گفت از آن لاغرتر است و ضعيفتر كه او را شير باشد، گفت اگر تو رخصت ميكنى من شير او را بدوشم، گفت: پدر و مادر من فداى تو باد رخصت است اگر ميدانى كه دوشيدن او ممكن است، پس او را دعا گفت و دست مبارك بر پستانهاى او فرو كشيد و فرمود كه:
اللهم بارك لها في شاتها
، في الحال پستانهاى او پر شير گشته هر دو پاى از هم دور نهاد آن حضرت ظرف طلبيده پر شير كرده از دوشيدن آن شاة بدست ام معبد داد تا او آشاميد