کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٥٠ - و ديگر غزوه احد است

و بعد از آن ابو سفيان باز گشته با مشركان بمكه رفته، و پيغمبر ٦ با مسلمانان بمدينه باز آمد و شمشير خود را بفاطمه (ع) داده گفت كه بشوى بآب اين را تا خون از او پاك شود كه و اللَّه او امروز مرا راست گوى بدر آورد، و امير المؤمنين (ع) ذو الفقار خود را بفاطمه داده جهت شستن همين فرمود.

و واقدى در كتاب مغازى آورده كه چون مردم در روز احد فرار نمودند پيغمبر ٦ تير مى‌انداخت از كمان خود يا سنگ مى‌زد و چهارده كس با آن حضرت ثبات قدم ورزيدند هفت از مهاجر و هفت از انصار.

از مهاجر امير المؤمنين (ع) بود، و ابو بكر، و عبد الرحمن بن عوف، و سعد بن ابى وقاص، و طلحة بن عبيد اللَّه، و ابو عبيدة بن جراح، و زبير بن عوام.

و از انصار حباب بن منذر، و ابو دجانه، و عاصم بن ثابت، و حارث بن صمه، و سهل بن حنيف و اسد بن خضير، و سعد بن معاذ و بعضى بجاى اسد بن خضير و سعد بن معاذ سعد بن عباده و محمد بن مسلمه گفته‌اند، و اللَّه اعلم.

و در آن روز هشت كس جان خود را بر طبق اخلاص نهاده بودند و عنان را بدست مرگ داده سه كس از مهاجر و پنج كس از انصار از مهاجر امير المؤمنين ٧ بود، و زبير، و طلحه.

و از انصار أبو دجانه، و حارث بن صمه، و حباب بن منذر، و عاصم بن ثابت، و سهل بن حنيف، و هيچ كدام را از ايشان آسيبى نرسيد.