کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٢٣ - در بيان آنچه نازل شده از قرآن در شأن آن حضرت

بآن عمل نكرد.

ابن عباس روايت كند كه يك روزى عبد اللَّه بن ابى با أصحاب خود بيرون رفت، جماعتى از اصحاب رسول اللَّه از پيش رو مى‌آمدند، عبد اللَّه بن ابى گفت بياران خود كه: نگاه كنيد كه من چگونه رد ميكنم اين سفها را از شما، يعنى خوش آمدى چند خواهم گفت، پس پيش آمده دست امير المؤمنين (ع) گرفت و گفت: مرحبا أى پسر عم رسول اللَّه و داماد او أى سيد بنى هاشم غير رسول اللَّه ٦ امير المؤمنين (ع) فرمود كه: أى عبد اللَّه از خداى تعالى بترس و نفاق مورز كه منافق بدترين خلق خداست، گفت:

مهلا يا أبا الحسن و اللَّه كه ايمان ما همچو ايمان شما است بعد از آن متفرق شدند.

ابن ابى گفت: ديديد كه چه كردم، آنها بر او ثناى خير گفتند اين آيت در آن حال بر رسول اللَّه نازل شد وَ إِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا إِلى‌ شَياطِينِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّما