ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥٢٧ - ابن راجح- محمد
آن بچه از كبار سادات گرديد. مالك در سال يكصد و سى و يكم هجرت در بصره درگذشت.
(ص ١١ ج ٢ كا)
ابن ذى يزن- سيف بن ذى يزن
- يكى از ملوك حمير ميباشد كه در بلاد يمن فرمانروا بودهاند، سيف در قصاص و خونخواهى ضرب المثل و پدرش ذىيزن از طرف ابرهه كه از حبش آمده بوده مغلوب و بجهت استمداد از سلطان روم بقسطنطنيّه رفت و لكن سودى نديد، نزد نوشيروان شاه ايران رفته و در آنجا وفات يافت، پس سيف با لشگر ايران بيمن رفته و مسروق پسر ابرهه را مغلوب كرد، حبشها را از جزيرة العرب اخراج نمود، اول زمان سعادت توأمان حضرت رسالت ص را نيز درك كرد، حضرت عبد المطلب را بنبوّت آن حضرت مستبشر گردانيد. بشارت او بظهور آن حضرت پيش از بعثت مشهور و در تواريخ و سير مذكور است.
(مرصع ابن الاثير و ص ٢٧٦٦ ج ٤ س)
ابن رئاب- على بن رئاب
- يا رياب (على الخلاف) مصطلح علم رجال است.
ابن الرائض- فضل بن عمر بن منصور
- مكنّى به ابو منصور، معروف به ابن الرائض، كاتب خطّاط حافظ قرآن بود، قرائات عشره را از ابن عساكر خوانده و از مشاهير خطّاطين ميباشد. بشيوه و اصول ابن البواب على سابق الذكر مينوشته و بسال ششصد و نهم هجرت در پنجاه و هفت سالگى درگذشت.
(ص ٢١٥ ج ١٦ جم)
ابن رائطه- محمد بن عبد اللّه
- بعنوان ابن سكره خواهد آمد.
ابن راجح- محمد
- بن على بن حسن بن راجح، حسينى تونسى، مكنّى به ابو عبد اللّه، از مشاهير ادبا و شعرا و محدّثين تونس ميباشد كه بسيار خوشخلق و شيرينگفتار، اشعارش لطيف و آبدار، مشايخ حديثش نيز از صد متجاوز بود. با لسان الدين ابن الخطيب سابق الذكر مشاعره داشته و در مقام اعتذار بدو نوشته است: