ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٩٤ - ابو داود سجستانى- سليمان بن اشعب (اشعث خ ل) بن اسحق
ابو الخير- محمد بن محمد بن على
- در باب اوّل بعنوان جزرى مذكور است.
ابو الخير- محمد بن محمد
- فارسى، ملقّب به تقى الدين، مكنّى به ابو الخير، از اكابر علماى اماميّه قرن دهم هجرت و از اجلّاى تلامذه غياث الدين منصور سابق الذكر (متوفى در حدود سال ٩٤٠ ه ق- ظم) بوده و از تأليفات او است:
١- آغاز و انجام كه بزبان پارسى در اسطرلاب است ٢- اسامى العلوم و اصطلاحاتها كه بعد از سال نهصد و پنجاه و هفتم تأليف شده است ٣- بستان الادب كه بنام- لغت و صرف و اشتقاق و نحو و معانى و بيان و بديع و عروض و قافيه و خط و قرض الشعر و انشاء نثر و محاضرات و تواريخ حاوى چندين فن از ادبيات است ٤- تهذيب الاصول فى تحرير اصول اقليدس ٥- حل التقويم ٦- طليعة العلوم ٧- مفتاح السعادة ٨- الموضوعات و سال وفاتش بدست نيامد.
(متفرقات ذريعة)
ابو داود[١]
ابو داود سجستانى- سليمان بن اشعب (اشعث خ ل) بن اسحق
- بن بشير بن شداد بن عمرو بن عمران ازدى سجستانى، از اكابر و مشاهير علما و محدّثين و حفاظ عامّه ميباشد كه در سال دويست و دويم هجرت تولد يافت، بارها ببغداد رفته و سياحتها نمود، از مشايخ كبار خراسان و عراق و شام و مصر و مكّه و مدينه احاديث بسيارى استماع كرد، چنانچه خودش گويد پانصد هزار حديث نبوى كتابت نمودم و از آن جمله چهار هزار و هشت تمام يا هشتصد حديث صحيح و قريب بصحيح انتخاب كرده و در كتاب سنن خود مندرج داشتم و از اين احاديث صحيحه نيز چهار حديث براى دين انسانى كافى است:
اول انما الاعمال بالنيات دويم من حسن اسلام المرء تركه ما لا يعنيه سوم لا يكون المؤمن مؤمنا حتى يرضى لاخيه ما يرضى لنفسه چهارم الحلال بين و الحرام بين و بين ذالك امور مشتبهات.
[١]- ابو داود- در اصطلاح رجالى كنيه سليمان بن اشعث، سليمان بن سفيان، سليمان بن عبد الرحمن، سليمان بن عمرو بن عبد اللّه نخعى، عمير بن عامر خزرجى، محمد بن سعيد كشى، نقيع بن حارث همدانى، يوسف بن ابراهيم و بعضى ديگر ميباشد و از آن جمله شرح حال سليمان بن اشعب مذكور فوق را نگارش داده و غير او را موافق رويه معموله در اين كتاب موكول بكتب رجاليه ميداريم.