الصلوة اليومية كه رساله برمكيه نيز از خود او است ٣- بداية النهاية فى الحكمة الاشراقية ٤- التحفة الحسينية فى شرح الالفية كه شرح الفيه شهيد است ٥- تحفة القاصدين فى معرفة اصطلاح المحدثين ٦- جمع الجمع ٧- درر اللئالى كه در نهصد و يكم هجرت مبيضه شده است ٨- رساله برمكيه كه اشاره شد ٩- زاد المسافرين فى اصول الدين ١٠- العمادية ١١- عوالى اللئالى در احاديث و اخبار و سيد نعمت اللّه جزائرى بنام الجواهر الغوالى شرحش كرده و اخيرا نام آن شرح را به مدينة الحديث تبديل داده است ١٢- المجلى فى المنازل العرفانية و سيرها ١٣- المسالك الجامعية كه شرح ديگر الفيه شهيد است ١٤- المناظرات در شرح مناظرات او با مخالفين كه بعضى از آنها در كتاب روضات و مجالس المؤمنين مذكور است و همه آنها را در نامه دانشوران نگارش داده است و غير اينها. وفاتش بعد از سال نهصد و يكم هجرت واقع شد و تاريخ آن بدست نيامد. تصوف و پاره‌اى مطاعن ديگر منسوبه باو را با جوابهاى شافى آنها در خاتمه مستدرك الوسائل نگارش داده است.

(ص ٧٣٣ ج ١ مه و ٦٢٣ ت و ٣٦١ مس و ٤٥ هب و غيره)

ابن ابى الجهم‌

در اصطلاح رجالى جهم يا جهيم بن ابى الجهم است.

ابن ابى جيد- على‌

- بن احمد بن محمد بن ابى جيد، طاهر قمى اشعرى، مكنّى به ابو الحسين، از مشايخ روايت نجاشى (متوفى بسال ٤٥٠ ه ق- تن) و شيخ طوسى (متوفى بسال ٤٦٠ ه ق- تس) ميباشد و مشخّص ديگرى بدست نيامد. (سطر ٤ ص ٣٨٣ ت و كتب رجاليه)

ابن ابى حجله- احمد بن يحيى‌

- بن ابى بكر بن عبد الواحد ابى حجله، يا عبد الواحد بن ابى حجله مغربى، تلمسانىّ الولادة، ابن حجلة و ابن ابى حجلة الشّهرة، ابو جعفر يا ابو حفص يا ابو العباس الكنية، شهاب الدين اللّقب، حنفى يا حنبلىّ المذهب، از افاضل ادباى قرن هشتم هجرت ميباشد كه با ابو حيّان نحوى و خطيب دمشقى و نظائر ايشان معاصر، در فنون شعرى و ادبى ماهر، كثير الفضل و الاطّلاع بوده و نسبت بآنها حرصى قوى داشت، بلكه بحكم تأليفات بسيار متجاوز از هشتاد كتاب كه در علوم متفرقه بدو منتسب ميباشند در دو علم شريف فقه و حديث نيز متمهّر بود كه از آن جمله است:

١- ديوان الصبابة كه حاوى شرح حال مشاهير عشاق و منتخبات غزليات ايشان است، در