ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٩٧ - ابن اياس- محمد بن احمد بن اياس
ابن اورمه
در اصطلاح رجالى محمد بن اورمه ابو جعفر قمى است.
ابن اوس- سعيد بن اوس
- بعنوان ابو زيد سعيد نگارش دادهايم.
ابن اوس- معن بن اوس
- بعنوان مزنى معن در باب اوّل (القاب) نگارش يافته است.
ابن الاهدل- شيخ ابو بكر
- بن ابى القاسم بن احمد عامى صوفى يمنى، سيّدى است جليل القدر، از اكابر صوفيه قرن يازدهم هجرت كه نسب وى با نوزده واسطه بحضرت امام موسى بن جعفر ع و يا با بيست و دو واسطه بحضرت امام سجّاد ع موصول ميشود، اوقاتش بتدريس و ديگر اعمال صالحه مصروف بوده و از تأليفات او است:
١- الاصطلاحات الصوفية ٢- البيان و الاعلام بمهمات احكام اركان الاسلام ٣- نظم التحرير فى الفقه. بسال هزار و سى و پنجم هجرت در پنجاه و يك سالگى درگذشت.
ابن الاهدل گفتن او بجهت انتساب بجدّ يازدهمش على، ملقّب به اهدل است كه در زبان عرب بمعنى انسان و شتر لبفروهشته را گويند. موافق قول بعضى، شاخ فروهشته درخت را هم كه از كثرت ميوه نزديك بزمين گردد اهدل گويند اين لقب اشاره بتواضع و فروتنى او است. (ص ٦٢٨ ج ٢ مه)
ابن اياز- حسين بن بدر
- بن اياز بن عبد اللّه بغدادى، مكنّى به ابو محمد، ملقّب به جمال الدين، موصوف به علامه، از اكابر ادبا ميباشد كه در نحو و صرف، وحيد زمان خود و در مستنصريه استاد كل بوده و از تأليفات او است:
١- الاسعاف فى الخلاف ٢- شرح التصريف ٣- شرح فصول ابن معط ٤- قواعد المطارحة. وى در سال ششصد و هشتاد و يكم هجرت درگذشت.
(سطر ٢٦ ص ٣٠٨ ت)
ابن اياس- محمد بن احمد بن اياس
- مصرى حنفى، مكنّى به ابو البركات، از افاضل ادبا و مورّخين قرن دهم هجرى و از تلامذه جلال الدين سيوطى بوده و از تأليفات او است: