- بن حسين طبيب، از متميّزين اطبّاى قرن پنجم هجرت ميباشد كه در زمان خود با كثرت علم و دانش و حسن معالجه در غايت شهرت، حكيم‌باشى مقتدى باللّه و مستظهر باللّه بيست و هفتمين و هشتمين خليفه عباسى و معالجات بيمارستان عضدى در بغداد نيز بدو مفوض بوده و از تأليفات او است:

١- الاقناع در طب كه بسيار مبسوط است ٢- كتاب خلق الانسان ٣- كتاب المغنى در طب كه بسيار مختصر است ٤- كتاب اليرقان. وى بسال چهار صد و نود و چهارم يا پنجم هجرت درگذشت. (كف و ص ١٠٦ ج ١ مر)

ابو الحسن- محمد بن محمد بن عبد الرحمن‌

- بكرى مصرى، اشعرىّ الاصول، شافعىّ الفروع، ابو الحسن الكنية، صديقىّ النسب و الشهرة، از اكابر عرفاى علما و علماى عرفاى اواسط قرن دهم هجرت ميباشد كه جامع اصول شريعت و طريقت و حقيقت، بلكه از مشايخ طريقت و كرامات بسيارى بدو منسوب بود. بارها تكليف قضاوتش نمودند لكن حامل آن بار گران نگرديد، در علم رجال نيز فريد دهر خود و در مسجد الحرام و مسجد مدينه و مسجد اقصى و جامع ازهر مشغول تدريس و تأليف بوده و از آثار اوست:

١- اربعين اربعين كه در هريك از چهل فقره موضوعات متفرقه چهل حديث روايت نموده است چنانچه چهل حديث در طواف و چهل ديگر در صلوات حضرت پيغمبر ص و هكذا ٢- تسهيل السبيل فى معانى التنزيل ٣ و ٤- شرح صغير و شرح كبير بر عباب كه منظومه‌ايست در فقه شافعى از قاضى شهاب الدين احمد بن ناصر (متوفى بسال ٨١٠ ه ق- ضى) ٥- شرح منهاج نووى كه كتاب منهاج الطالبين نام يحيى بن شرف الدين نووى شافعى (متوفى بسال ٦٧٦ ه ق- خعو) را كه در فقه شافعى ميباشد شرح كرده است ٦- شرح النفحة الوردية كه منظومه ابو حفص عمر بن مظفر ابن الوردى است ٧- مختصر ايساغوجى و غير اينها كه بسيار و در حدود چهار صد ميباشد. وفاتش بسال نهصد و پنجاه و سيم هجرت واقع شد و موافق تحقيقى كه فوقا در شرح حال ابو الحسن احمد بن عبد اللّه نگارش داديم استاد شهيد ثانى (متوفى بسال ٩٦٦ ه ق- ظسو) همين ابو الحسن محمد بكرى است نه ابو الحسن احمد مذكور كه مدتها پيش از زمان شهيد بوده است. (ص ٤٢٧ نور سافر و اطلاعات متفرقه)