ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٧٧ - ابن ادريس- محمد بن احمد
خطيب بغدادى اخذ نموده و از آن جمله است: معالم العترة النبوية و معارف اهل البيت الفاطمية.
على بن عيسى اربلى در كتاب كشف الغمّة همين كتاب را بواسطه تاج الدين على بن انجب بن الساعى از خود مؤلفش روايت مينمايد. بارى در كشف الظّنون صاحب ترجمه را عبد العزيز بن اخضر نوشته و گويا لفظ اخضر لقب پدر و يا يكى از اجداد عبد العزيز بوده است. وفات او در ششم شوال ششصد و يازدهم هجرت در هشتاد و شش سالگى در بغداد واقع و در باب الحرب مدفون گرديد. (كف و ص ١٩٩ ج ١ نى)
ابن الاخضر- على بن عبد الرحمن
- اشبيلى، اديب نحوى لغوى از مشايخ قاضى عياض سابق الذكر و جمعى ديگر بود. شرح حماسه و شرح شعر ابى تمام از آثار قلمى او بوده و در نوزدهم رجب پانصد و چهاردهم هجرت در اشبيليه درگذشت.
(ص ١٩٩ ج ١ نى و غيره)
ابن اخوة- عبد الرحمن
- عطّار، مكنّى به ابو الفضل، از علما و محدّثين قرن ششم هجرت ميباشد كه براى استماع حديث و تحصيل علوم متنوعه ببلاد رى و خراسان و طبرستان مسافرتها كرد، بجهت خوبى خط كه داشته كتب بسيارى استنساخ نمود، شعر خوب نيز ميگفته و از او است:
الدهر كالميزان يرفع ناقصا |
ابدا و يخفض زائد المقدار |
|
و اذا انتحى الانصاف عادل عدله |
فى الوزن بين حديدة و نضار |
|