ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٧١ - ابو طاهر- محمد
و در كتب رجال شيعه مهمل الذكر بوده و بشرح حال او نپرداختهاند.
(ص ١٨٨ ج ٢ نى)
ابو طاهر- احمد بن محمد بن احمد
- در باب اوّل بعنوان سلفى نگارش يافته است.
ابو طاهر- احمد بن محمد بن عباس
- طبيب واسطى، معروف به ابن البرخثى (البرحشى خ ل)، ملقّب به موفق الدين، از اطبّاى قرن ششم هجرت ميباشد كه در هردو قسمت علمى و عملى طبّ مشهور، در شعر و حسن خط و فنون شعريّه و حكميّه نيز مهارتى بسزا داشت، كتابى در ادويه مركبه تأليف داده و سال وفاتش مضبوط نيست، لكن در پانصد و شصتم هجرت در قيد حيات بوده است.
(ص ٧٣٠ ج ١ س و ١٩٣ ج ١ مه و ١٢٦ ج ١ مر)
ابو طاهر- اسمعيل بن خلف
- در دو جا از باب اوّل بعنوان حوفى و سرقسطى مذكور است.
ابو طاهر- اصغر
- محمد بن عبيد اللّه مصطلح علم رجال است.
ابو طاهر- حسن بن عمر
- در باب اوّل (القاب) بعنوان بدر الدين مذكور است.
ابو طاهر سلفى- احمد بن محمد
- در باب القاب بعنوان سلفى مذكور است.
ابو طاهر- محمد
- بن ابى الفضل بنان، انبارىّ الاصل، معبدىّ الولادة و الوفاة و النشأة، ابو طاهر الكنية، از مشاهير ادبا و شعراى مصر ميباشد كه در شعر و انشا و ادبيّات و تفسير و حديث و ديگر علوم متداوله دستى توانا داشت، خط خوب مينوشت، كتابهاى بسيارى استنساخ نمود، از طرف سيف الاسلام طغتكين برادر صلاح الدين ايّوبى صاحب مصر (كه در يمن حكومت داشته) بسمت سفارت و ايلچىگرى ببغداد رفت و مشمول مراحم خليفه وقت گرديد، مدتى در آنجا اقامت كرد و از تأليفات او است:
١- تفسير قرآن مجيد ٢- المنظوم و المأثور. از ابيات قصيدهايست كه در مرثيه يكى از دوستان خود گفته است: