ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٤٨ - ابو سهل- ويجن يا ويژن بن رستم
نوبخت را بدو هم نسبت دادهاند و بسط زائد موكول بتتبّع خود علاقمندان است.
(ص ٣٨٢ ف و ٦٠٧ ج ٢ مه)
ابو سهل- كوهى
- ويجن ذيلا بعنوان ابو سهل ويجن مذكور است.
ابو سهل- محمد بن سليمان
- همان ابو سهل صعلوكى مذكور فوق است.
ابو سهل- محمد بن على
- در باب اوّل بعنوان مؤذن نگارش يافته است.
ابو سهل مسيحى- عيسى بن يحيى
- جرجانىّ البلدة، نصرانىّ المذهب، ابو سهل الكنية، از مهره اطبّا ميباشد كه در هردو قسمت علمى و عملى طبّ مهارتى بسزا داشت، علاوه بر فنّ طب در ادبيّات نيز صاحب يدى طولى و بسيار فصيح بوده و خطّى خوب هم داشت، در بلاد خراسان زندگانى كرده و ببعضى از ملوك خوارزمشاهيان نيز انتساب داشته است بلكه بنوشته مطرح الانظار از اكابر فلاسفه هم بوده و بعضى از اهل فن بشيخ ابو على سينايش ترجيح دادهاند و بعضى ديگر او را استاد ابو على دانند. از تأليفات او است:
١- اختصار كتاب المجسطى ٢- اظهار حكمة اللّه تعالى فى خلق الانسان و غير اينها.
در قاموس الاعلام گويد بروايتى در چهل سالگى درگذشته و از سال وفات چيزى نگفته است و در مطرح الانظار گويد كه بسال چهار صد و يكم هجرت در بيابان از تشنگى جان داد.
(ص ١٢٠ ج ١ مر و ٧٢٧ ج ١ س)
ابو سهل نوبختى- ابو سهل بن نوبخت
- در باب اوّل (القاب) ضمن اصل عنوان نوبختى مذكور است.
ابو سهل نوبختى- اسمعيل
- فوقا بعنوان ابو سهل اسمعيل مذكور شد.
ابو سهل نوبختى- فضل
- فوقا بعنوان ابو سهل فارسى مذكور شد.
ابو سهل- ويجن يا ويژن بن رستم
- كوهى، از منجّمين نامى اوائل قرن پنجم هجرت ميباشد كه اصل وى از جبال طبرستان، بهمين جهت