ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣١٩ - ابو اليمن كندى- زيد بن حسن
ابو يعلى- محمد بن محمد بن صالح
- در باب سوم بعنوان ابن الهبارية خواهد آمد.
ابو اليقظان
در اصطلاح رجالى عمار اسدى، عمار بن موسى ساباطى، عمار بن ياسر صحابى، نوح بن حكم و بعضى ديگر است.
ابو اليقظان سحيم يا ابو اليقظان عامر
در باب اول (القاب) بعنوان نسابه عامر مذكور شده است.
ابو اليمان
در اصطلاح رجالى حكم بن نافع است.
ابو اليمن- احمد بن هبة اللّه بن احمد
- در باب سيّم بعنوان ابن عساكر خواهد آمد.
ابو اليمن
بن عبد الرحمن بترونى، فقيه فاضل متواضع، مدت بسيارى در حلب مفتى حنفيّه بود، كتاب الدر المنتخب فى تاريخ مملكة حلب از او است. در سال هزار و چهارم بحج رفته و در حين ورود دمشق مورد توجه و اقبال عموم اهالى گرديد، در سال هزار و چهل و ششم هجرت در هشتاد سالگى درگذشت و ظاهرا نامش هم ابو اليمن است. (ص ٥٢٦ مط)
ابو اليمن- عبد الرحمن بن محمد
- در باب اول بعنوان عليمى عبد الرحمن مذكور است.
ابو اليمن كندى- زيد بن حسن
- بن زيد بن حسن بن زيد بن حسن بن سعيد بن عصمت بن حمير بن حارث، قارى حافظ قرآن، تاج الدين اللّقب، بغدادىّ الولادة، كندىّ القبيلة و الشهرة، دمشقىّ المسكن و المدفن، اديبى است نحوى لغوى قارى حافظ قرآن كه در هفت سالگى قرآن مجيد را حفظ كرد، در ده سالگى بتكميل قرائات عشره موفق گرديد تا در علم شريف استاد كل و بتمامى اهل عصر مقدّم و در فنون ادبيّه نيز وحيد عصر خود شد. از اسمعيل جواليقى و ابن الخشّاب و ابن الشّجرى و ساير اجلّه (كه شرح حال هريك در محل خود از اين كتاب نگارش يافته) درس خوانده و استفادههاى بسيارى نمود، با زمخشرى هم ملاقات كرد، اخيرا در دمشق اقامت گزيد و بامير عزّ الدين برادرزاده سلطان صلاح الدين ايّوبى تقرّب يافت، از كتب نفيسه خزائن