ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٤٧ - ابن الجمال- على بن ابى بكر
حفظ نمود، چنانچه در هرروز دو جزو از آن را حفظ ميكرد. از بسيارى از مشايخ وقت در نقل حديث اجازه داشته و ابدا بىوضو بروايت حديث نمىپرداخت، از مردم كناره كشيده و در تمامى عمر خود ازدواج نكرد و حج ننمود و از تأليفات او است:
١- تحرير الاحكام فى تدبير اهل الاسلام ٢ تا ٦- حاشيه هريك از الفيه ابن مالك و توضيح ابن هشام و شرح شافيه جاربردى و مغنى ابن هشام و منهاج بيضاوى و غير اينها.
در سال هشتصد و نوزدهم يا سى و سيّم هجرى قمرى بمرض طاعون درگذشت.
(ص ٤٢ هب و ٧٤٨ ت و غيره)
ابن جماعة- مظفر بن ابراهيم بن جماعة بن على
- مكنّى به ابو العز و ملقّب به موفق الدين، اديبى است نحوى شاعر اعمى، از ادباى قرن هفتم هجرى قمرى كه علاوه بر ديوان شعر، كتابى هم در عروض تأليف داده كه حاكى از حذاقت وى ميباشد و از اشعار او است:
قبلته فتلظى ورد وجنته |
وفاح من عارضيه العنبر العبق |
|
و حال بينهما ماء و من عجب |
لا ينطفى ذا و لا ذامنه يحترق |
|