ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٢٠ - ابن البناء- احمد بن عثمان
ديرينهاش بوده است و بس، پس بامر عضد الدّولة دو شعر لطيف هم در خصوص شمعى كه پيش او فروزان بوده گفته و بانعام يك اسب و يك خلعت و يك كيسه وجه نقدى مفتخر گرديد.
(ص ٢١٩ ج ١ نى و ١٧٥ ج ٢ كا و ٢١٢ لس و ٦٠٨ ج ١ س و غيره)
ابن بكس- ابراهيم بن بكس
- مكنّى به ابو اسحق، از مشاهير اطبّاى اوائل قرن چهارم هجرت ميباشد كه از متميّزين اين طبقه بوده و كتب بسيارى را از يونانى بعربى ترجمه نموده است. سال وفاتش بدست نيامد. پسرش ابو الحسن على بن ابراهيم نيز از مهره اطبّاى و هردو قسمت علمى و عملى طبّ را نزد پدر تكميل كرده و سرآمد اقران خود بشمار ميرفت. او نيز مانند پدر، از مترجمين اين طبقه بوده و كتب طب و حكمت بسيارى را از يونانى بعربى ترجمه نموده است، در آخر عمر نابينا شد و در سال سيصد و نود و چهار هجرت درگذشت.
(ص ٢٦ و ٢٧ ج ٣ مه)
ابن بكس- على
- فوقا ضمن شرح حال پدرش ابراهيم مذكور شد.
ابن بكير
در اصطلاح رجالى چند تن از اولاد و احفاد بكير بن اعين بن سنسن شيبانى كه تحت عنوان آل اعين از خاتمه باب كنى اشاره خواهد شد و مشهورترين ايشان عبد اللّه بن بكير است كه تحت عنوان اصحاب اجماع تذكر دادهايم.
ابن بلبل- محمد بن عثمان بن بلبل
- نحوى لغوى، مكنّى به ابو عبد اللّه، از ادباى قرن پنجم هجرت و تلامذه ابو خالويه ميباشد، با سيرافى و ابو على فارسى مصاحب و در شعر و فنون ادب بديگران مقدّم بود و در سال چهار صد و دهم هجرت درگذشت. (ص ٢٤٩ ج ١٨ معجم الادبا)
ابن بلنجر- احمد بن عبيد
- بعنوان ابن ابو عصيده خواهد آمد.
ابن البناء- احمد بن عثمان
- يا احمد بن محمد بن عثمان، دانشمند فاضل مراكشى ازدى عدوى، مكنّى به ابو العباس، معروف به ابن البناء، از رياضيّين قرن هشتم هجرت ميباشد كه نخست در مولد خود مراكش سپس در فاس