ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥٩ - ابو الحسن حسينى- ابن شيخ الشريعة حاج ميرزا محمد
بكرى مصرى استاد شهيد ثانى نسبت داده و هرسه را از مدارك كتاب بحار خود ميشمارد و بعد از اين جمله گوئيم كه ابو الحسن بكرى مذكور اصلا استاد شهيد ثانى نبوده بلكه اقلا سه قرن پيش از او و از متقدّمين بوده است. چنانچه در ذريعه از كتاب منهاج السنه ابن تيميّه (متوفى بسال ٧٢٨ ه ق- ذكح) نقل كرده كه ابو الحسن بكرى، مؤلف كتاب انوار، اشعرى مذهب بوده و اين خود برهانى قاطع است بر اينكه زمان همين ابو الحسن پيش از زمان ابن تيميه بوده و استاد شهيد ثانى (متوفى بسال ٩٦٦ ه ق- ظسو) نتواند بود و اينكه در بحار الانوار ابو الحسن بكرى مؤلف انوار و دو كتاب ديگر مذكور فوق را استاد شهيد دانسته اشتباه ميباشد بلى استاد شهيد، محمد بن محمد بن عبد الرحمن بكرى مذكور ذيل است كه او نيز مصرى و كنيهاش ابو الحسن بوده و همين وحدت كنيه و نسبت بكرى و مصرى منشأ اشتباه شده است. بالجملة استاد شهيد ابو الحسن محمد بن محمد بكرى مذكور ذيل است كه تأليف انوار نامى ندارد و ابو الحسن بكرى كه مؤلف انوار ميباشد استاد شهيد نبوده و نامش هم احمد بن عبد اللّه است.
(ص ٤٠٩ ج ٢ ذريعه و غيره)
ابو الحسن- احمد بن محمد
- طبيب طبرى، مكنّى به ابو الحسن، از اطبّاى نامى قرن چهارم هجرت، از مردمان طبرستان، طبيب خاصّ ركن الدوله ديلمى (متوفى بسال ٣٦٦ ه ق- شسو) و مؤلف كتاب معالجات بقراطيه بوده و سال وفاتش بدست نيامد. (ص ١٠٦ ج ١ مر و ٢٩٩٤ ج ٤ س)
ابو الحسن اشعرى- على
- در باب سيّم بعنوان ابن ابى بشر خواهد آمد.
ابو الحسن بكرى- احمد بن عبد اللّه
- فوق و محمد بن محمد ذيل است.
ابو الحسن حسينى- ابن شيخ الشريعة حاج ميرزا محمد
- بن محمد على بن ابو الخير بن عبد الباقى بن عبد الوهاب حسينى، از اكابر علما و مراجع و زعماى عصر حاضر ما ميباشد كه حاوى فروع و اصول و فنون ادبيّه و عربيّه، محقّق مدقّق عميق النظر دقيق الفكر، علاوه بر مراتب ساميه علميّه داراى كمالات معنوى، در