ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥٦٩ - ابن السكيت- يعقوب
وفات ابن سكره در سيصد و هشتاد و پنجم هجرت واقع و چنانچه در صدر عنوان اشاره شد نام جدّ او مابين سكره و محمد مردّد و ظاهر آن است كه اصل نامش محمد بوده و سكره لقب وى ميباشد.
(ص ٦٣٣ ج ١ س و ٦٣ هب و ١٠٥ ج ٢ كا و ٤٦٥ ج ٥ تاريخ بغداد)
ابن السكون- شيخ على
- بن محمد بن على بن سكون، يا موافق رياض العلما على بن محمد بن محمد بن على بن محمد بن محمد بن سكون، مكنّى به ابو الحسن، معروف به ابن السكون (بر وزن صدوق) عالمى است عابد زاهد متهجّد فقيه فاضل نحوى لغوى شاعر ماهر، از ثقات علماى اماميّه اوائل قرن هفتم هجرت. در نقل روايات خود معتمد و بتصحيح كتب حريص بود، يك نسخه از امالى صدوق با خط همين ابن السكون (كه تاريخ كتابتش پنجشنبه چهاردهم ذيحجه پانصد و شصت و سيّم هجرت ميباشد) در كتابخانه فاضل محدّث معاصر حاج شيخ عباس قمى سابق الذكر موجود است.
مصنّفاتى بدو منسوب، شرح حال او در معجم الادباء ياقوت حموى و بعضى ديگر از كتب عامّه نيز مذكور، با اوصاف و مدايح علمى و اخلاقى و براعت در فقه شيعه ممدوح، با عميد الرؤساء سابق الذكر راوى صحيفه سجاديّه معاصر بلكه بعقيده شيخ بهائى راوى آن صحيفه مباركه و قائل كلمه حدثنا (كه در اوّل آن است) همين ابن السكون بوده و مجملى از اين موضوع را در شرح حال عميد الرؤساء نگارش داديم و بدانجا مراجعه نمايند.
وفات ابن السكون در حدود ششصد و ششم هجرت واقع گرديد.
(ص ٦٣ هب و ٧٥ ج ١٥ جم و ٧٣ ج ٦ عن و غيره)
ابن السكيت- يعقوب
- بن اسحق سكيت خوزى دورقى اهوازى شيعى امامى، مكنّى به ابو يوسف، معروف به ابن السكيت (بكسر اوّل و تشديد ثانى) از ائمّه شعر و ادب و نحو و لغت، حامل لواى علوم عربيّه، از ثقات و افاضل اماميّه بغداد، مورد تصديق و توثيق علماى رجال و ارباب سير، در شعر و علوم قرآنيّه باخبر، از تلامذه فراء و ابن الاعرابى و ابو عمرو شيبانى بود. با فصحاى اعراب نيز ملاقات