ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٧٠ - ابن ابى يعفور- عبد اللّه
وفات يحيى در حدود سال دويست و بيستم هجرى قمرى در شهر روم و يا بنوشته ابن خلّكان در بغداد واقع شد و در مقابر قريش مدفون گرديد و امر رصد كه از چند سال پيش در سالهاى دويست و پانزدهم و شانزدهم و هفدهم در جريان بوده بانجام نرسيد.
(ص ٣٣١ و ٣٧٩ ج ٢ كا و ١٤٦ ج ٥ جم و ٢١٣ و ٣٨٤ ف و غيره)
ابن ابى منصور- يحيى
- بن على بن يحيى بن ابى منصور ضمن عنوان منجم نديم مذكور شده است.
ابن ابى نجران- عبد اللّه بن ابى نجران
- مصطلح علم رجال و موكول بدان علم است.
ابن ابى نصر- احمد
- بن محمد بن ابى نصر در باب اوّل بعنوان بزنطى نگارش يافته است.
ابن ابى نعيم- فضل بن دكين
- رجوع به ابو نعيم فضل بن دكين نمايند.
ابن ابى الوفاء- عبد القادر
- بن ابى الوفاء محمد در باب اوّل (القاب) بعنوان محيى الدين مذكور است.
ابن ابى هراسة
در اصطلاح رجالى احمد بن رجاء شيبانى، احمد بن نصر بن سعيد يا احمد بن هوذه كه هوذه لقب نصر بوده است.
ابن ابى يعفور- عبد اللّه
- بن ابى يعفور واقد يا وقدان كوفى، چنانچه مصطلح علماى رجال است از ثقات محدّثين اماميّه ميباشد كه قارى جليل القدر و در مسجد كوفه قرائت قرآن مينمود، از خواصّ اصحاب حضرت باقر و حضرت صادق ع بلكه از جمله حواريّين آن دو بزرگوار بود. حضرت صادق ع فرمودند كسى را نيافتم كه وصاياى مرا قبول كرده و مطيع اوامر من بوده باشد مكر عبد اللّه بن ابى يعفور و نيز او است كه بعرض حضور حضرت صادق ع رسانيد اگر يك انار را دو قسمت كرده و بفرمائى كه نصف آن حلال و نيمه ديگرش حرام است من شهادت ميدهم كه حلال كرده تو حلال و حرام كرده تو حرام است پس آن حضرت دعاى خيرش كرده و فرمود رحمك اللّه، رحمك اللّه. بارى وثاقت و جلالت ابن ابى يعفور جاى ترديد نبوده و در حال