ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٥٨ - ابو صخر- كثير بن عبد الرحمن بن ابى جمعة
ابو الصبيح ابو الصحارى ابو صخر
در اصطلاح رجالى، اولى دراج بن عبد اللّه، دويمى مجهول الاسم و از اصحاب حضرت باقر ع و سيمى خنيس بن خالد خزاعى و عمرو بن طلحه عجلى است.
ابو صخر- كثير بن عبد الرحمن بن ابى جمعة
- اسود بن عامر بن عويمر خزاعى، از مشاهير شعرا و عشّاق عرب ميباشد كه با عشق و محبت عزة دختر جميل بن حفص بن اياس بن عبد العزى بن حاجب شهرت داشت و اكثر اشعارش درباره همين معشوقهاش بوده و بين ايشان حكايات و نوادرى جارى ميباشد كه در كتب مربوطه مذكور است. چنانچه مجنون عامرى معروف را گاهى با معشوقهاش ليلى معرفى كرده و مجنون ليلى گويند گاه است كثير را نيز با معشوقهاش عزة معرفى كرده و كثير عزة گويند و همچنين عزة را نيز گاهى بجهت انتساب بجدّ اعلاى حاجب نامش عزة الحاجبية گفته و گاهى تنها حاجبيّهاش گويند (مثل عامريّه گفتن ليلى كه از قبيله بنى عامر بوده است) خود كثير نيز در بعضى از اشعار خود بهمين وصف حاجبيّهاش موصوف داشته چنانچه گويد:
اذا ما اتتنا خلة كى تزيلنا |
ابينا و قلنا الحاجبية اول |
|
سنوليك عرفا ان اردت وصالنا |
و نحن لتلك الحاجبية اوصل |
|