ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٥ - ابو تمام- حبيب بن اوس بن حارث بن قيس بن اوس
ابو تراب خوانسارى
سيد ابو تراب بعنوان خوانسارى سيد ابو تراب مذكور شده است.
ابو تراب رازى
در باب اول بعنوان سيد مرتضى رازى نگارش يافته است.
ابو تراب عاملى- شيخ عبد الصمد
- برادر شيخ بهائى در باب اول ضمن شرح حال پدرش شيخ حسين تحت عنوان عز الدين نگارش يافته است.
ابو تراب نخشبى- نخشبى عسكر بن حسين
- يا حصين، يا عسكر بن محمد بن حصين، از اكمل مشايخ خراسان، استاد عرفا و در طبقه اولى اين سلسله معدود، در علم و زهد و تقوى و توكّل و فتوت و مجاهده وحيد عصر خود، با حاتم اصم و شيخ ابو حاتم عطّار و احمد بن حنبل مصاحب بود، در طى مراحل عرفانى و انجام وظائف مجاهده عزمى راسخ فتور ناپذير داشت بحدى كه سى سال يا چهل سال سر ببالين ننهاد و در هنگام غلبه خواب سر بزمين مىنهاد، بارها بحجّ بيت اللّه الحرام مشرّف شد، كلمات عرفانى و كرامات بسيارى بدو منسوب است.
در هفدهم جمادى الاولى سال دويست و چهل و پنجم هجرى قمرى در باديه بصره باد سموم بر وى خورد، گويند (و العهدة عليهم) تنها و بحال ايستادگى جان داد، تا يك سال يا چند سال بهمان حال رو بقبله عصا بر دست بود، هيچ ضرر و آفتى از درندگان نديد تا مردمان وقوف يافته و او را شناخته و بخاكش سپردند. لكن در طبقات شعرانى موافق آنچه در تاريخ بغداد از بعضى نقل كرده گويد كه ابو تراب در باديه مرده و بدن او را درندگان پاره كردند و جمله صاحب سعيد- ٢٤٥ مادّه تاريخ وفات او است. نسبت نخشبى بهمين عنوان در باب اول مذكور شد و ابو تراب بعقيده بعضى از نخشب تركستان و بزعم بعضى از نخشب عراق عرب است.
(ص ٤٣٣ ج ٢ مه و ٣١٥ ج ١٢ تاريخ بغداد و غيره)
ابو تمام- حبيب بن اوس بن حارث بن قيس بن اوس
- طائى عاملى شامى، معروف به ابو تمام، از مشاهير ادبا و شعراى عرب بلكه اشهر و اشعر ايشان است. در فصاحت و بلاغت داراى مقامى بلند و وحيد عصر خود، از كثرت