وارده از بلاد ديگر. ولادت عبد اللّه در سال پانصد و سى و يكم يا پنجم هجرت واقع شد و سال وفاتش بدست نيامد. اما پسرش محمد بن عبد اللّه بن على بن زهره حسينى حلبى، مكنّى به ابو حامد، ملقّب به محيى الدين، عالم فاضل جليل القدر متبحّر از اكابر فقهاى اماميّه و از مشايخ روايت محقّق حلّى و يحيى بن سعيد حلّى ميباشد كه ايشان از وى روايت كرده و او نيز از ابن بطريق و ابن شهرآشوب و پدر و عموى مذكورين فوق خود روايت مينمايد و از تأليفات او است: كتاب الاربعين فى حقوق الاخوان و رساله حضرت صادق ع كه به عبد اللّه نجاشى والى اهواز فرستاده و به اهوازيه معروف ميباشد در همين كتاب اربعين درج شده و شهيد ثانى هم همين رساله را در كتاب كشف الريبه خود از همين كتاب اربعين روايت كرده است. ابو حامد در سال پانصد و شصت و ششم متولد شد و موافق آنچه از اجازه صاحب معالم استظهار شده تا حدود هفتاد سالگى در قيد حيات بوده است و سال وفاتش معلوم نيست. (ملل و ٤٢٦ ج ١ ذريعه و سطر ٢٠ ص ٢٠٢ ت)

ابن زهره- على‌

- بن ابراهيم بن محمد بن على بن حسن بن زهره حسينى حلبى، مكنّى به ابو الحسن، ملقّب به علاء الدين، فقيه كامل، از افاضل علماى اماميّه بوده و بسال هفتصد و هفتاد و پنجم هجرت در هفتاد و چند سالگى وفات يافت. بنى زهره هم كه علّامه حلّى (متوفى بسال ٧٢٦ ه ق- ذكو) براى ايشان اجازه داده و به اجازه كبيره معروف و حاوى مدح بسيار ايشان ميباشد و در جلد اجازات بحار مجلسى نيز درج است عبارت از همين على بن ابراهيم و پسرش سيد شرف الدين ابو عبد اللّه حسين بن على بن ابراهيم و برادرش سيد بدر الدين محمد بن ابراهيم و دو برادرزاده‌اش احمد و حسن پسران سيد بدر الدين مذكور ميباشد كه همين پنج نفر از خانواده آل زهره كه معاصر علّامه و از تلامذه او بوده‌اند با اجازه كبيره مذكوره مفتخر هستند. سيد بدر الدين مذكور بسال هفتصد و سى و سيّم هجرت در شصت و چند سالگى وفات يافت.

(سطر ٢٣ ص ٢٠٢ ت و غيره)

ابن زهره محمد بن ابراهيم- ابن زهره محمد بن عبد اللّه-

هردو از اجلّاى علماى اماميّه بوده و فوقا اوّلى را ضمن شرح حال برادرش ابن زهره‌