ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥١ - ابو جرير
زيد بن على بدو گراييد، از آن حضرت اعراض كرده و زيدى مذهب شد و همچنانكه كور مادرزاد و بىبصر بوده بىبصيرت هم گرديد و از طرف قرين الشرف آن حضرت به سرحوب ملقّب شد كه بنوشته قاموس نام شيطانى است كور و نابينا و ساكن دريا. فرقه جاروديه هم كه بهمين جهت به سرحوبيه نيز موسوم و از شعب زيديّه ميباشند (و بعنوان جاروديّه نگارش دادهايم) بدو منسوب و اخبار بسيارى در ذمّ وى وارد است. در سال يكصد و پنجاهم هجرت و يا بعد از آن سال درگذشت و مقام، مقتضى بسط زايد نيست.
(كتب رجاليه)
ابو الجاموس- ثور بن يزيد
- اعرابى، از ادباى عرب ميباشد كه گاهى در بصره ميهمان آل سليمان بن على ميشد، ابن مقفع (متوفى در حدود سال ١٤٥ ه ق- قمه) نيز فنون فصاحت را از وى ياد گرفته است و سال وفاتش بدست نيامد.
(ص ٦٧ ف)
ابو جبل
واقفى مذهب و از اصحاب حضرت امام كاظم ع و موكول بعلم رجال است.
ابو جحيفه- وهب بن عبد اللّه
- از اصحاب حضرت امير المؤمنين ع ميباشد و در حال صغر از اصحاب حضرت رسالت ص نيز بوده است.
ابو الجراح
در اصطلاح رجالى عبد الملك بن ميسره كندى و يكى از اصحاب هم هست.
ابو الجراح- عبد اللّه بن عياش
- بعنوان منتوف در باب اول مذكور شده است.
ابو جراده- عامر بن ربيعة
- در خاتمه باب كنى ضمن عنوان بنى ابى جراده خواهد آمد.
ابو جرير
(بر وزن كميل) كنيه سه تن از اصحاب كبار ائمّه اطهار ع ميباشد كه عبارتند از زكريا بن ادريس بن عبد اللّه بن سعد اشعرى قمى و زكريا بن عبد الصمد قمى و محمد بن عبد اللّه يا عبيد اللّه و شرح حال ايشان موكول بكتب