ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٧١ - ابن ابيه- زياد بن سمية
حيات حضرت صادق ع برحمت ايزدى نايل شد و كتابى دارد كه جمعى از اماميّه از آن روايت ميكنند. (ص ٤٧ هب و كتب رجاليه)
ابن ابى يعقوب- محمد بن اسحق نديم
- بعنوان ابن النديم خواهد آمد.
ابن ابيض- عبد اللّه
- بن ابو عتيق محمد بن ابى ليلى عبد الرحمن بن ابى بكر خليفه، از مشاهير دزدان عرب ميباشد و لكن پدرش ابو عتيق محمد از اكابر و مشاهير تابعين، از ائمّه فقه، صاحبرأى و فتوى بود و همانا مقصود از ابن ابى ليلى در اصطلاح فقها، همين محمد و در اصطلاح محدّثين پدرش عبد الرحمن ميباشد. اين جمله از يك نسخه خطّى مرصّع ابن اثير كه نزد نگارنده بوده نگاشته آمد لكن نسب مذكور و صحت دو فقره اصطلاح محدّثين و فقها محل ترديد و محتاج بنظر و تتبّع ميباشد و ظاهرا نسخه مذكوره مغلوط بوده است و رجوع به دو عنوان ابن ابى ليلى عبد الرحمن و ابن ابى ليلى محمد هم نمايند.
ابن الابيض- محمد
- بن يوسف بن حسين بن عبد اللّه حلبى، معروف به ابن الابيض، مشهور به قاضى عسكر، از افاضل حنفيّه ميباشد كه مراتب علميّه را از پدر خود فراگرفت و در رمضان ششصد و چهاردهم هجرى قمرى در چهل و هشت سالگى درگذشت و رجوع بعنوان فقهاى سبعه نيز نمايند.
(ص ٢٠٣ فوائد البهية)
ابن ابيه- زياد بن سمية
- كه بجهت مجهول النسب بودنش، معاوية محض مكر و حيله و جلب بطرف خودش بپدر خود ابو سفيانش ملحق كرده و برادرش خواند و الّا سميّة نام مادرش ميباشد و همين است كه پدر عبيد اللّه بن زياد سرخيل اهل ظلم و فساد بوده و رجوع بعنوان ابن زياد هم نمايند.