١- بغية المستفيد فى اخبار زبيد كه منظور اصليش شرح حال بنى طاهر است ٢- تمييز الطيب من الخبيث مما يدور على السنة الناس من الحديث كه در قاهره چاپ و آن ملخص كتاب مقاصد حسنه نام محمد بن عبد الرحمن سخاوى است ٣- تيسير الوصول الى جامع الاصول من حديث (احاديث خ ل) الرسول ص كه ملخص كتاب جامع الاصول نام ابن الاثير جزرى مبارك بن محمد بوده و در قاهره و كلكته چاپ شده است ٤- العقد الباهر فى تاريخ دولة بنى طاهر كه ملخّص كتاب بغيه فوق بوده و بسبب اين تأليفش مشمول مراحم ملك ظافر گرديد و غيرها.

وفات ابن الديبع در رجب سال نهصد و چهل و چهارم هجرت واقع گرديد و لفظ ديبع بكسر اوّل و فتح ثالث در زبان اهل نوبه بمعنى ابيض و سفيد است كه در كودكى يكى از غلامانشان او را بدين اسم ميخوانده تا آنكه علم و لقب مشهورى وى گرديد.

(كف و نور سافر و ص ١٠٤ مط)

ابن ديصان‌

شخصى بوده كه در اوائل اسلام در سمت كوفه بمرام ايجاد دينى تازه ظهور كرد، آفتاب را پدر و ماه را مادر كائنات مى‌دانست، با آن‌همه فواحش و منكراتى كه در باطن داشته است محض در اثر زهد ظاهرى بعضى از اهالى يمن و مغرب‌زمين بدو گرويدند. (ص ٦٢٥ ج ١ س)

ابن دينار- مالك بن دينار

- بصرى، مكنّى به ابو يحيى، عالم زاهد قانع متّقى، همواره با اجرت و دستمزد كتابت قرآن مجيد امرارمعاش ميكرده و مناقب بسيارى داشته است. ابن بشكوال سابق الذكر در كتاب مستغيثين نام خود گويد (و العهدة عليه) روزى مردى نزد ابن دينار رفته و درباره خلاصى زن آبستنى كه چهار سال از درد حمل، در شدت و تعب بوده التماس دعاى خير نمود، اين دينار از كثرت افسردگى قرآنى را كه در دست داشته برهم زد و گفت مردم تصور ميكنند كه ما انبيا هستيم پس قدرى از قرآن تلاوت و اين دعا را خواند: اللهم ان هذه المرأة ان كان فى بطنها جارية فابدلها لها غلاما فانك تمحو ما تشاء و تثبت و عندك ام الكتاب‌ پس كسى آمده و آن مرد را گفت كه زن خود را درياب، هنوز مالك از دعا فارغ نبوده كه آن مرد از مسجد بيرون رفت و يك بچه موى پيچيده و دندان برآورده و ناف نبريده چهار ساله برآورده و عاقبت‌