ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣١٤ - ابو اليسير- محمد بن عبد اللّه بن علاثة
بايزيد ثانى معروف بود و در اكثر مؤلفات خود با خط خودش، بايزيد بن عنايت اللّه بايزيدى بسطامى نوشته و اسم اصلى خود (ابو محمد) را نمينوشته است و بهمين جهت در رياض العلما هم در حرف ب ابجد، بعنوان بايزيد بشرح حال او پرداخته و از تأليفات او است:
١- اجوبة المسائل المستطرفة الكلامية و العرفانية و غيرهما بفارسى ٢- القضاء و القدر ٣- معراج التحقيق. سال وفاتش بدست نيامد، لكن با شيخ بهائى (متوفى بسال ١٠٣١ ه ق- غلا) معاصر بوده است. (سطر ٢٩ ص ٣٤١ روضات الجنات)
ابو يزيد- خالد بن عبد اللّه
- بعنوان ابو الهيثم مذكور شد.
ابو يزيد- طيفور
- همان ابو يزيد بسطامى مذكور فوق است.
ابو يزيد غضارى- محمد رازى
- در باب اوّل بعنوان غضائرى محمد ذكر شده است.
ابو يزيد مرغزى
- فقيه خراسانى، از فضلاى عرفا ميباشد كه با خواجه عبد اللّه انصارى (متوفى بسال ٤٨١ ه ق- تفا) معاصر بوده و همواره مىگفته است كه صحبت مرشد كيميايى است عجيب كه مس وجودم را با يك نظر طلا نموده و خواجه حافظ نيز از همين معنى اقتباس كرده است:
كيميائى است عجب بندگى پير مغان |
خاك او گشتم و چندين درجاتم دادند |
|