ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥٢٣ - ابن الدهان- محمد
و رومى و زنجى و ارمنى حرف ميزد، هرشاگردى كه از فهميدن زبان عربى قاصر ميبود مرام خود را بزبان اصلى آن شاگرد ادا مينمود، تمامى اطوار و حالات و كندفهمى شاگردان را متحمّل شده و با كمال حلم و ملايمت مىگذرانيد، اصلا حالت غضب را بخود راه نميداد، اين خلق كريم او شهرت يافته بود، حتى بعضى از خلفا هرچه سعى كردند كه او را بسر غضب و خشم آرند موفق نشدند، با وجود اين، حظّى از تلامذهاش نداشته است، مطالبى را كه از وى اخذ ميكردند بنام خودشان انتشار ميدادند.
ابن الدهان نخست حنبلى بوده پس حنفى شد، اخيرا بواسطه اينكه در مدرسه نظاميّه بغداد سمت تدريس داشته و واقف هم مدرّسى مدرسه را بشافعى مذهب تخصيص داده بوده بمذهب شافعى گراييد و يكى از تلامذهاش در همين موضوع گويد:
و من (الا خ ل) مبلغ عنى الوجيه رسالة |
و ان كان لاتجدى اليه الرسائل |
|
تمذهبت للنعمان بعد ابن حنبل |
و ذالك لما اعوزتك المآكل |
|
و ما اخترت قول الشافعى تدينا |
و لكنما (لكن لان خ ل) تهوى اللذى منه حاصل |
|
و عما قليل انت لاشك صائر |
الى مالك فافطن لما انا قائل |
|