ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥٤٧ - ابن زكى الدين- محمد
در پانصد و بيست و هشتم هجرى قمرى درگذشت. (ص ٦٣٠ ج ١ س)
ابن الزقاق- على
- بن قاسم بن يونش (با شين نقطهدار) نحوى اندلسى، اشبيلىّ الاصل، دمشقىّ المسكن، از فضلاى اواخر قرن هفتم هجرت ميباشد كه شرح جمل در چهار مجلّد و مفردات قرائات را تأليف داده و در سال ششصد و پنجم درگذشته و پدرش نيز از اكابر قراء بوده است. (ص ٤٨٦ ت)
ابن زكريا- محمد بن زكريا
- در باب اوّل (القاب) بعنوان رازى مذكور است.
ابن زكى الدين- محمد
- بن زكى الدين على بن محمد قاضى دمشقى شافعى، ملقّب به محيى الدين، مكنّى به ابو المعالى، معروف به ابن زكى الدين، از افاضل اواخر قرن ششم هجرت ميباشد كه نسبش به عثمان بن عفان موصول، در فصاحت و بلاغت و فقه و ادبيّات و ديگر فنون متداوله مشهور و از اكابر عصر خود بود، اشعار مليح و خطب و رسائل بسيار فصيح انشا نمود و نزد سلطان صلاح الدين ايّوبى مؤسّس سلطنت آل ايّوب مصر (٥٦٧- ٥٨٩ ه ق- ثسز- ثفظ) مكانت و تقرّبى بسزا داشت، پس از آنكه در هيجدهم صفر پانصد و هفتاد و نهم هجرت بلاد حلب از حيطه تصرف فرنگ مستخلص و مفتوح اسلاميان گرديد قضاوت و حكومت شرعيّه آن ديار از طرف سلطان معظّم بدو مفوّض گرديد، او نيز قصيده بائيهاى در نهايت جودت و لطافت انشا نمود كه از ابيات آن قصيده است:
و فتحك القلعة الشهباء فى صفر |
مبشر بفتوح القدس فى رجب |
|