ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢١٠ - ابو عمر- احمد بن محمد بن عاصى
ابو على- محمد بن اسماعيل
- بن عبد الجبار بن سعد الدين، طبرسىّ الاصل، ابو علىّ الكنية، حائرىّ المدفن و الولادة، سينائىّ النسبة، از افاضل علماى اوائل قرن سيزدهم هجرت ميباشد كه فقيه اصولى رجالى، از اكابر تلامذه آقاى بهبهانى و صاحب رياض المسائل و سيد محسن اعرجى (كه شرح حال ايشان در محل مقتضى از اين كتاب نگارش يافته) اصلش از طبرستان، ولادتش در حائر حسينى (كربلاى معلّى) بود، نسبش باستاد الفلاسفة شيخ ابو على سينا موصول ميشود و از تأليفات او است:
١- زهر الرياض در طهارت و صوم و صلوة كه از رياض المسائل استادش انتخاب كرده و بدين اسم موسومش داشته است ٢- عقد اللآلى البهية در رد اخباريين ٣- منتهى المقال فى علم الرجال كه در طهران چاپ شده است. در مستدرك گويد كه اين كتاب بجهت تضمن تمامى تعليقه استاد خود آقاى بهبهانى مرجع علما بوده لكن علاوه بر عدم ذكر مجاهيل رواة و اصول و مؤلفات رواة حاوى اغلاط بسيارى ميباشد ٤- نقض نواقض الروافض كه بتصديق صاحب مستدرك در نهايت جودت است. صاحب ترجمه بسال يك هزار و دويست و پانزدهم يا شانزدهم هجرت در كربلاى معلّى وفات يافت و هم در آن خاك پاك مدفون گرديد.
(منتهى المقال فوق و ١٩ هب و ٤٠٢ مس)
ابو عمار- ابراهيم بن يزيد
- در باب اوّل (القاب) بعنوان نخعى ابراهيم نگارش يافته است.
ابو عمارة
در اصطلاح رجالى عمران بن عطيه حارثى و بعضى ديگر است.
ابو عمارة- حمزة بن حبيب
- در باب اوّل (القاب) بعنوان زيات حمزه نگارش يافته است.
ابو عمر[١]
ابو عمر- احمد بن محمد بن عاصى
- در باب سوم (ابناء) بعنوان ابن دراج خواهد آمد.
[١] ابو عمر- در اصطلاح رجالى برد بن ابى زياد، بشير بن مروان كلابى، بلال بن رياح، عبد اللّه بن سعيد بن حيان و غيرهم ميباشد كه بعضى از ايشان اسم خاصى نداشته و فقط بهمين كنيه ابو عمر معروف و مرجع كتاب رجاليه است.