ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٤٣ - ابو قرصافه ابو قرة
ابو قتاده انصارى
در اصطلاح رجالى، عبارت از عمرو بن ربعى صحابى، نيز حارث بن ربعى خزرجى است كه او نيز نخست از اصحاب حضرت رسالت ص، از حاضرين بدر و فارس آن حضرت و بهمين جهت به فارس النبى ص معروف، بعد از آن حضرت از اصحاب حضرت على ع و در تمامى غزوات در ركاب آن حضرت حاضر بود. بحكومت مكّه منصوب شد و هم در عهد خلافت حقّه آن حضرت در كوفه در هفتاد سالگى وفات يافت، آن حضرت بجنازهاش نماز خواند. بنوشته بعضى وفات او بسال پنجاه و چهارم هجرت در مدينه وقوع يافته است.
(ص ٣٧ هب و ١٥٩ ج ١ تاريخ بغداد و كتب رجاليه)
ابو قحافه- عثمان بن عامر
- بن عمرو بن كعب بن سعد بن تيم بن مرة بن كعب قرشى تيمى، والد ابو بكر خليفه، از اصحاب حضرت رسالت ص بود، بعد از وفات ابو بكر در سال سيزدهم يا چهاردهم هجرت درگذشت.
(قاموس و ص ٧٥٤ ج ١ س)
ابو قدامه
در اصطلاح رجالى، حبة بن جوين و محمد بن قيس اسدى است.
ابو قربة
(بكسر قاف) در مرصّع ابن الاثير گويد كنيه حضرت عباس بن على بن ابيطالب ع است كه در كربلا بدرجه رفيعه شهادت نايل گرديد. سبب اين كنيه آنكه وقتى كه عطش بحضرت حسين بن على ع غالب آمد حضرت عباس مشك خود را (كه بعربى قربة گويند) برداشته و بخدمت آنحضرت آورد و سيرابش گردانيد. نگارنده گويد: شرح قضيه موكول بكتب مربوطه است و ترجمه حال مبارك سعادت منوال و ميمنت مآل خود حضرت عباس هم خارج از عهده اين مختصرات ميباشد و كتاب مستقل مبسوطى را لازم دارد.
ابو قرصافه ابو قرة
در اصطلاح رجالى، اولى جندرة بن خيشنة، دويمى نيز بعضى از اصحاب حضرت امير المؤمنين ع، امام رضا ع بوده و اساميشان معلوم نيست.