ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٦٢ - ابو الصلت- عبد السلام بن صالح
حكمت كه قرين ابو علىاش شمارند در فنون ادبى و شعرى و علوم پيشينيان نيز مهارتى بسزا داشت، بالخصوص در رياضيّات و هيئت و نجوم و هندسه متفرّد بود و عديل ابو ريحان بيرونى سابق الذكرش دانند. در قاموس الاعلام گويد موقعى كه ابو الصّلت وارد اسكندريّه بوده يك كشتى در جاى بسيار عميق دريا غرق شد، ابو الصّلت قدرت بيرون آوردن را بوزير وقت مصر اظهار داشت، او نيز موافق دستور خود ابو الصّلت وسائل لازمه را فراهم آورد، بعد از اقدام بعمل، كشتى را بواسطه مقرّهها روى آب آوردند ولى در عين حال طنابهاى معموله در كار گسيخه شد و كشتى از نو غرق گرديد، وزير در خشم شده و آن حكيم را در زندان كرد، در حدود بيست سال در زندان بود و بروايتى در كتابخانهاى محبوسش داشتند او نيز از فرصت استفاده كرده و تمامى كتابهاى آنجا را مطالعه كامل نمود و بدينوسيله دايره معلومات متنوعه او فوق العادة توسعه يافت، تا از آنجا بيرون آمده و باز بمهديّه مراجعت كرد و در اوّل محرّم سال پانصد و بيست و پنجم يا نهم هجرى قمرى در همانجا با مرض استسقا درگذشت. از ابيات قصيدهايست كه نقش آن را برسنگ مزارش وصيّت كرده بود.
سكنتك يا دار الفناء مصدقا |
بانى الى دار البقاء اصير |
|
و اعظم ما فى الامرانى صائر |
الى عادل فى الحكم ليس يجور |
|
فياليت شعرى كيف القاه عندها |
و زادى قليل و الذنوب كثير |
|