ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٩٠ - ابن ام عبد- عبد اللّه بن مسعود
ابن الاكفانى- عبد اللّه بن محمد بن عبد اللّه
- قاضى اسدى، مكنّى به ابو عبد اللّه، مدتى در شهر منصور و نواحى ديگر قضاوت نموده و اخيرا قضاوت تمامى بغداد و نواحى آن بدو مفوض گرديد و در سال چهار صد و پنجم هجرت درگذشت.
(ص ٤٤ ج ٢ نى)
ابن الاكفانى- محمد بن ابراهيم
- در باب القاب بعنوان اكفانى نگارش دادهايم.
ابن الوندى- قاسم يا محمد قاسم
- بن محمد بن جواد كاظمى نجفى، معروف به فقيه كاظمى و ابن الوندى، از علماى اواخر قرن يازدهم هجرت ميباشد و يا اوائل قرن دوازدهم را نيز ديده و از تأليفات او است:
١- استبصار الاخبار كه چندين مجلد و به شرح استبصار معروف و لكن شرح آن نبوده بلكه كتابى است مستقل، اخبار و احاديث و اقوال علما را جامع و بهمين جهت است كه خود مؤلف در بعضى از اجازات خود به جامع تعبير مينمايد ٢- جامع اسرار العلماء يا جامع الاحاديث و الاقوال.
وفات او در سال هزار و يكصد تمام و يا بعد از آن وقوع يافته است.
(ص ١٧ ج ٢ و ٣٩ ج ٥ ذريعه)
ابن الوندى- محمد بن خالد
- در باب (القاب) بعنوان آجرى مذكور شده است.
ابن اماجور- عبد اللّه بن اماجور
- هروى، مكنّى به ابو القاسم، از اولاد فراعنه و از فضلاى اهل نجوم بود، سى سال در رصد اشتغال داشته و از تأليفات او است: زاد المسافر و زيج بديع و زيج خالص و زيج سندهند و زيج المعمرات.
وى در اوائل قرن چهاردهم هجرت درگذشت. (ص ٣٩٠ ف و غيره)
ابن الامام ابن ام الطويل
در اصطلاح رجالى، اولى محمد بن ابراهيم ملقّب به امام ابن محمد و دويمى يحيى از اصحاب حضرت امام سجّاد ع است.
ابن ام عبد- عبد اللّه بن مسعود
- هذلى صحابى، مكنّى به ابو عبد الرحمن، معروف به ابن ام عبد، از قدماى اصحاب حضرت رسالت ص ميباشد كه بسيار قانع و متّقى و سليم و حليم، حافظ قرآن كريم، بنهايت درجه جليل القدر و عظيم المنزلة، بدو هجرت و نماز دو قبله موفق، ششمين كسى است كه بشرف اسلام مشرّف،