ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٥٤ - ابن ابى الصقر- محمد بن على
در بغداد مرده و در قرب مقابر باب الشام بخاك رفت.
(ص ١٠ ج ١٠ تاريخ بغداد)
ابن ابى الشوارب- محمد بن حسن
- بن عبد اللّه بن على بن محمد بن عبد الملك بن ابى الشوارب، محدّث قرشى اموى، مكنّى به ابو الحسن قاضى بغداد، در سال سيصد و سى و سيّم هجرت بقضاوت منصوب شد و بالاخرة در اثر اخذ رشوت زياد و ارتكاب پارهاى اعمال ناشايست و نابايست غير قابل الذكر معزول گرديد و بسال سيصد و چهل و هفتم هجرت در پنجاه و پنج سالگى درگذشت.
(ص ٢٠٠ ج ٢ تاريخ بغداد)
ابن ابى شيبه[١]
ابن ابى شيبه- محمد بن عثمان
- بن ابى شيبه ابراهيم بن عثمان كوفى، مكنّى به ابو جعفر، محدّث امامى كثير الرواية، در علم حديث و فهم معانى آن بصير، وثاقت او مابين علماى رجال محل خلاف است و در سال دويست و نود و هفتم هجرت در بغداد درگذشت. (ص ٤٢ ج ٣ تاريخ بغداد)
ابن ابى الشيص
در اصطلاح رجالى عبد اللّه بن ابى الشيص محمد بن عبد اللّه است.
ابن ابى الصقر- سالم بن احمد
- در باب اوّل (القاب) بعنوان منتخب سالم مذكور است.
ابن ابى الصقر- محمد بن على
- بن حسن بن عمر، واسطىّ الولادة و الوفاة، ابو الحسن الكنية، از مشاهير شعرا و فقهاى شافعيّه ميباشد كه درباره اين فرقه تعصّب بسيارى داشت و قصائدى در مدافعه از آن مذهب سروده كه به قصائد شافعيه
[١]- ابن ابى شيبه- در اصطلاح رجالى، يكى از محدثين ميباشد كه عالم فاضل بوده و كفعمى در حاشيه مصباح خود از وى روايت ميكند. در تنقيح المقال گويد: كلينى هم در باب نوادر از آخر كتاب طهارت كافى بواسطه داود بن فرقد از ابن ابى شيبه روايت ميكند، لكن اسم و مشخصات ديگرى از او بدست نيامد. نگارنده گويد: دور نيست كه ابن ابى شيبه مذكور در كافى همان ابن ابى شيبهاى باشد كه مذكور ميگردد.