١- الآداب و الامثال ٢- ادب الكاتب ٣- اشتقاق اسماء النسبة كه در غوتا چاپ شده است ٤- الامالى در علوم عربيه ٥- الجمهرة فى اللغة يا جمهرة اللغة كه فوقا اشاره شد ٦- ديوان شعر ٧- السحاب و الغيث ٨- السرج و اللجام و اين هردو در ليدن چاپ شده است ٩- غريب القرآن كه با كمالش موفق نشده است ١٠- المقصورة كه به مقصوره ابن دريد معروف و فوقا مذكور شد. وفات ابن دريد روز چهارشنبه هيجدهم شعبان يا رمضان سال سيصد و بيست و يكم يا دويم هجرت در بغداد واقع شد، در مقبره عباسيّه مدفون گرديد، يا موافق تاريخ بغداد ابن دريد و ابو هاشم جبائى (كه نيز در همان روز وفات يافته بوده) هردو در مقبره خيزرانيّه بخاك رفته‌اند و مردم مى‌گفتند كه با مردن اين دو نفر، علم لغت و علم كلام هم مردند. چنانچه در شرح حال كسائى تذكر داديم نظير اين جمله، از هارون الرشيد نيز روز دفن كسائى و محمد بن حسن شيبانى كه در خاك رى بوده صدور يافته است.

(ص ٥٨ هب و ٧٠٥ ت و ١٨٨ ج ٢ ع و ٦٨٣ ج ١ مه و ٧٤ ج ٢ كا و ١٢٧ ج ١٨ جم و ١١٥ لس و ١٩٥ ج ٢ تاريخ بغداد و غيره)

ابن دعاس‌

ابو بكر بن عمر بن ابراهيم در باب دويم بعنوان ابو العتيق مذكور شد.

ابن دقماق- ابراهيم بن محمد

- در باب اول (القاب) بعنوان صارم الدين مذكور شده است.

ابن دقيق يا ابن دقيق العيد- محمد

- بن على قشيرى مصرى، مكنّى به ابو الفتح، ملقّب به تقى الدين، معروف به ابن دقيق يا دقيق العيد، از مشاهير علما و فقها و محدّثين شافعيّه مصر ميباشد كه بسيار باذكاوت بوده و مطالعات بسيارى نمود، در فقه و حديث و تفسير و ادبيّات و ديگر علوم متداوله متمهّر و مدتى قاضى القضاة مصر بود. از تأليفات او است:

١- الالمام فى احاديث الاحكام كه متون احاديث نبويه فقهيه متعلقه باحكام شرعيه را (با حذف اسانيد و سلسله روات آنها) حاوى بوده و شروح بسيارى بر آن نوشته‌اند و اتقن از همه شرح خود مؤلف ميباشد كه موسوم به الامام فى شرح الالمام و داراى فوائد و استنباطات بسيار و جليل القدر بوده و بهمين جهت بعد از موت او از طرف اهل حسد مفقودش كردند و بقول بعضى‌