ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٧٣ - ابن الحذاء- محمد بن يحيى
و لغت مرجع استفاده جماعت بوده و در سال دويست و هشتاد و نهم هجرى قمرى درگذشت.
(ص ٢٠٥ ج ٧ جم و ١٩٢ ج ٧ تاريخ بغداد)
ابن الحداد- سعيد بن محمد
- غسانى، مكنّى به ابو عثمان، ملقّب و معروف به ابن الحداد، در لغت و علوم عربيّه دستى توانا داشت، در اكثر فنون متداوله استاد كل و بالخصوص در جدل بىبدل بود و از تأليفات او است:
١- الامالى ٢- توضيح المشكل فى القرآن ٣- عصمة النبيين ع و غيرها و زمان زندگانيش بدست نيامد. (سطر ١٧ ص ٣١٤ روضات الجنات)
ابن الحداد- محمد بن احمد بن عثمان
- يا حداد اندلسى قيسى، مكنّى به ابو عبد اللّه، معروف به ابن الحداد، از مشاهير ادبا و شعراى قرن پنجم هجرى اندلس ميباشد كه ديوانى مرتب معروف به ديوان ابن الحداد و كتابى در عروض داشته و در سال چهار صد و هشتادم هجرى قمرى درگذشت.
(كف و ص ٦١٧ ج ١ س)
ابن الحداد- محمد
- بن احمد بن محمد بن جعفر، كنانى مصرى، فقيه قاضى شافعى، مكنّى به ابو بكر، معروف به ابن الحداد، از اكابر محقّقين فقهاى شافعيّه ميباشد كه در نحو و لغت و تاريخ و فقه و حديث و تفسير و علوم قرآنيّه و فنون ادبيّه وحيد عصر خود، داراى استنباط و قوه متصرّفه، مرجع استفاده عامّه بود.
در مصر بساط تدريس گسترده و متصدى امور قضاوت شد، نزد ملوك و امرا و عموم طبقات رعايا بسيار محترم ميزيست، كتاب الفروع فى مذهب الشافعى كه بسيار مختصر و مدقّقانه و محقّقانه و محل حيرت و مورد توجه اكابر بوده و شروح بسيارى بر آن نوشتهاند تأليف او است. بسال سيصد و چهل چهارم يا پنجم هجرى قمرى در هشتاد تمام يا هشتاد و يك سالگى در مصر درگذشت. (كف و ص ٣١ ج ٢ كا و ٦١٧ ج ١ س)
ابن الحذاء- محمد بن يحيى
- بن محمد، يا احمد، تميمى اندلسى قرطبى مالكى، مكنّى به ابو عبد اللّه، معروف به ابن الحذاء (بصيغه مبالغه)