ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٨ - ابو البركات- ايمن بن محمد بن محمد
و عاقبت كمر او را بهمان نحو شكستند تا درگذشت در هيچيك از اين مراحل حرفى نزد و افسوس نكرد و اظهار الم و توجّع ننمود.
(ص ١٨٦ و ٢٦٥ ج ١ كا و ١١٥ مف و ١٥ ج ١ نى)
ابو برزه- نضلة بن عبيد
- اسلمى صحابى، مدنى خزاعى كه با كنيهاش مشهور و اسم خود و پدرش مثل تاريخ وفات و محل وفاتش محل خلاف بوده و مابين نضلة بن عبيد، نضلة بن عبيد اللّه، نضلة بن عبد اللّه، خالد بن نضلة، عبد اللّه بن نضلة، عبد اللّه بن عائد مردّد و بنا بنقل معتمد اوّلى را كه اشهر از غير او است در اسد الغابة تصحيح كرده است. بهرحال وى پيش از فتح مكّه بشرف اسلام مشرّف شد، در هفت غزوه اسلامى حاضر و از اصفياى حضرت امير المؤمنين ع بود. وفات او بسال شصت و پنجم هجرت در خراسان، يا بسال شصتم در بصره پيش از مردن معاويه واقع و يا بعقيده بعضى بدون تعيين محل در سال شصت و چهارم وقوع يافته است. گويند هنگامى كه رأس اطهر حضرت حسين بن على عليهما السلام را در مجلس يزيد آوردند ابو برزه نيز حاضر بود همينكه ديد يزيد چوب بر لب و دندان آن سرور عالميان ميزند گفت اى يزيد بسيار ديدهام كه حضرت رسالت ص اين لب و دندان را بوسه ميداد، فرداى قيامت رفيق تو در عرصه محشر ابن زياد است ولى صاحب اين سر مبارك با آن حضرت محشور خواهد بود، اين قضيه نيز يكى از دو تاريخ اوّلى و سيّمى را كه در وفات او مذكور داشتيم تأييد مينمايد.
(كتب رجاليه و ص ١٦ ج ١ نى و ١٨٢ ج ١٠ تاريخ بغداد)
ابو برقان سعدى
عم رضاعى حضرت رسالت ص و از اصحاب آن حضرت است.
ابو البركات
در اصطلاح رجالى هبة اللّه بن حمدان بوده و موكول بدان علم شريف است.
ابو البركات- ايمن بن محمد بن محمد
- بن محمد بن محمد بن محمد بن محمد بن محمد بن محمد بن محمد بن محمد بن محمد بن محمد بن محمد بن محمد، مكنّى به ابو البركات، از شعراى فضلاى نامى قرن هشتم هجرت و