ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٦٩ - ابن حجر- امرء القيس
ابن حجر- احمد بن على بن حجر
- ذيلا بعنوان ابن حجر عسقلانى مذكور است.
ابن حجر- احمد بن محمد بن على
- ذيلا بعنوان ابن حجر هيثمى مذكور است.
ابن حجر- امرء القيس
- از شعراى نامى زمان جاهليّت و يكى از اصحاب سبعه معلّقه ميباشد. با اينكه در باب اوّل بهمين عنوان امرء القيس نگارش دادهايم باز هم گوئيم چنانكه مذكور شده نامش جندح يا سليمان پسر حجر (بر وزن قفل) كندى، حكمران بنى اسد در حيره و تهامسه و بنوشته قاموس يازده تن بهمين عنوان امرء القيس معروف هستند كه هشت تن از ايشان از مشاهير شعرا بودهاند و همه ايشان را در مقام نسبت، امرئى و فقط ابن حجر را مرقسى گويند (كه از مجموع دو كلمه، يك كلمه اشتقاق داده و حرف نسبت را بدان الحاق نمايند مثل عبدرى گفتن در نسبت به عبد الرحمن و نظائر آن).
شمنى، در حاشيه مغنى در وصف امرء القيس گويد كه مادرش در شيرخوارگى او مرد، بواسطه پيدا نشدن دايه و مرضعه با شير سگش تربيه نمودند اين بود كه در موقع عرق كردن بوى سگ از وى ميآمد. امرء القيس بواسطه معاشقه با نامادرى خود و غزلهائى كه درباره او سروده بوده از طرف پدرش مطرود شد، مدتى در ميان قبائل عرب امرار وقت نمود، اخيرا بعزم انتقام از پدر و يا بنوشته بعضى، بعد از كشته شدن پدرش بعزم خونخواهى پدر و ضبط تخت موروثى او بدستيارى بعضى از قبائل عرب بولايت بنى اسد كه مقرّ حكومت پدرش بوده حمله برد، بعد از اندك محاربه كسانش فرار كردند، او نيز ناچار بقيصر روم پناهنده شد، اخيرا بواسطه تغزّل با دختر قيصر و يا موافق آنچه در عنوان امرء القيس اشاره شد بتهمت هجو كردن قيصر محكوم باعدام گرديد، در آن حال كه در انقره بوده پيراهن سمّدارى برسم خلعت شاهانه با نهايت احترام براى او فرستادند كه بمجرّد پوشيدن آن، بدنش در اثر سمّ ريش شده و درگذشت و پسران او زمان اسلام را درك كردهاند. ديگر مزاياى حال او را تحت عنوان امرء القيس نگارش دادهايم.
(صف و ص ١٠٣٥ ج ٢ س و ٢٥٩ ج ١ فع و غيره)