ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٦٧ - ابو المظفر- محمد بن احمد
ابو المطرف- عبد الرحمن بن محمد
- در باب اوّل بعنوان لخمى عبد الرحمن مذكور است.
ابو المطهر
در اصطلاح رجالى عطية بن نجيح رازى است.
ابو المظفر
در اصطلاح رجالى سيد عبد الكريم بن احمد و محمد بن احمد نعيمى است.
ابو المظفر- احمد بن محمد
- در باب اوّل (القاب) بعنوان خوافى احمد مذكور شده است.
ابو المظفر- اسامة بن مرشد
- در باب سوم بعنوان ابن منقذ خواهد آمد.
ابو المظفر- جهانشاه
- در باب اوّل (القاب) بعنوان حقيقى نگارش دادهايم.
ابو المظفر- حيان بن احمد
- در باب اوّل (القاب) بعنوان ترمدى حيان مذكور شده است.
ابو المظفر- شاه عالم
- در باب اوّل بعنوان آفتاب نگارش يافته است.
ابو المظفر- عبد الكريم بن احمد
- در باب ثانى بعنوان ابن طاوس عبد الكريم ميآيد.
ابو المظفر- محمد بن آدم بن كمال
- نحوى هروى، از پيشوايان نحو و معانى و علوم ادبيّه و استادى است كامل، در استخراج معانى و شرح ابيات و امثال عرب باكابر عصر خود مقدّم، از تلامذه ابو بكر خوارزمى واو العلاء صاعد و بعضى از اجلّاى ديگر، صدرنشين مسند تدريس نحو و صرف و تفسير بود. با اينكه احاديث بسيارى استماع كرده بوده و بواسطه اشتغال فنون ديگر بنقل و روايت آنها نپرداخته است و در اصول عقائد، طريقت عدليّه را ميپيموده و شرح اصلاح المنطق ابن السكيت و شرح امثال ابو عبيد و شرح حماسه و شرح ديوان متنبى از تأليفات او است.
وى در سال چهار صد و چهاردهم هجرى قمرى درگذشت.
(ص ٤ بغية الوعاة)
ابو المظفر- محمد بن احمد
- در باب اوّل بعنوان ابيوردى محمد بن احمد مذكور است.