ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٠٩ - ابو رافع
بخارى است ٣- معجم الشيوخ ٤- المناسك. وفات او بسال چهار صد و سى و چهارم هجرت واقع شد و نام او را در قاموس الاعلام عبد اللّه و در كشف الظّنون تنها عبد نوشته بلكه تصريح كرده كه بغير اضافه است. (كف و ص ٧١٦ ج ١ س)
ابو ذويب- خويلد بن خالد
- هذلى، از مشاهير قدماى مخضرمين شعراى عرب ميباشد كه هردو دوره جاهليّت و اسلام را ديده و قصائد بسيارى در مدح و مرثيه حضرت رسالت ص گفته و لكن بشرف ملاقات آن حضرت نايل نگرديده است. وى بسال بيست و هفتم هجرت از زمان خلافت عثمان در محاربه روم يا افريقا مقتول شد و اخبار و نوادر بسيارى درباره او منقول است. نسبت هذلى بقبيله هذيل ميباشد و گويند شاعرترين تمامى قبائل، هذيل و شاعرترين قبيله هذيل نيز ابو ذويب است و نيز نقل كردهاند پنج پسر او بمصر رفت و همهشان در ظرف يكسال از طاعون مردند و از ابيات قصيدهايست كه در مرثيه ايشان گفته است:
امن المنون و ريبه تتوجع |
و الدهر ليس بمعتب من يجزع |
|
و الدهر لايبقى على حدثانه |
جون السحاب له حدائد اربع |
|
اودى بنى فاعقبونى حسرة |
عند الرقاد و عبرة لاتقلع |
|
فالعين بعدهم كأن حداقها |
كحلت بشوك فهى عور تدمع |
|