ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٠٧ - ابن البذوخ- ابو جعفر
بعضى از اهل تتبّع، در سال چهار صد و بيستم هجرت زنده بوده و لكن در قاموس الاعلام برقم هندسى نوشته است كه تأليف كتاب كنز الاطبّاى مذكور در تاريخ ١٤٠ (يكصد و چهلم) ميباشد و اين دو تاريخ بغايت متغاير، اوّلى اقرب بصحت و قضاوت محتاج بمراجعه منابع ديگر است. (ص ٤٥ ج ١ مر و ٦٠٦ ج ١ س)
ابن بختيار- احمد بن بختيار
- بن على بن محمد، واسطى، مكنّى به ابو العباس، فقيهى است فاضل اديب كامل نحوى لغوى كه در لغت و فنون ادبيّه معرفتى بسزا داشت، مدتى در واسط قضاوت نمود، دو كتاب تاريخ البطائح و كتاب القضاة از تأليفات وى ميباشد. در جمادى الاخره سال پانصد و پنجاه و دويم هجرت در بغداد درگذشت.
(ص ٢٣١ ج ٢ جم)
ابن بدرون- عبد الملك بن عبد اللّه بن بدرون
- حضرمى اشبيلى سبتى، مكنّى به ابو مروان، معروف به ابن بدرون، از ادباى قرن ششم هجرت ميباشد و از تأليفات او است: شرح قصيده رائيه ابن عبدون عبد المجيد آتى الذكر كه در قاهره و ليدن چاپ شده است و نامش كمامة الزهر و فريدة الدهر است و سال وفاتش بدست نيامد.
(ص ٤٥ مط)
ابن البذوخ- ابو جعفر
- بن عمر بن على بن بذوخ، از حكماى قرن ششم هجرت ميباشد كه در طب و فنون حكمت و تفسير و حديث و خواص ادويه مفرده و تركيبات آنها و تشخيص امراض و فنون معالجه در نهايت خبرت، در استخراج مطالب كتب ابن سينا و ديگر حكما بصيرتى بسزا داشت، شعر خوب نيز ميگفته و بيشتر اوقات او، در مطالعه كتب حديثيّه و طبّيّه مصروف ميشد، با اينهمه، علم را وسيله ارتزاق نكرده بود، با شغل عطّارى امرارمعاش مينمود، معاجين و سفوفات و حبوبات معموله در طبابت را خودش تهيه كرده و به بيماران ميفروخت، با اين حال زمان طويلى در شهر دمشق بسر برده و عمرى زياد كرد تا آنكه بدن، ضعيف، از حركت عاجز و چشم نابينا شد. حواشى قانون ابن سينا و شرح فصول بقراط از تأليفات او ميباشد و از او است: