ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٤١ - ابن جزلة- يحيى بن عيسى بن جزلة
و هرگونه شر در كارى است كه نفس اماره ترا با اكراه بدان وادارد. ابن الجزرى علاوه بر مراتب ادبيّه در معرفت قوانين شرعيّه نيز حظّى وافر داشت، در سال هزار و سى و دويم يا سيّم يا چهارم هجرت در سى و پنج سالگى در شهر حماة درگذشت و در قبرستان مشهور به عليليات بخاك رفت. (ص ٣٢٨ ج ٢ مه و غيره)
ابن الجزرى- محمد بن ابراهيم بن ابى بكر
- جزرى، مورّخ، ملقّب به شمس الدين، از مورخين قرن هشتم هجرت ميباشد كه بسيار سليم الباطن و نيكومعاشرت و باصداقت، گاهى به جزرى هم موصوف بود، كتاب حوادث الزمان و انبائه تأليف او است كه ذيل و متمم تاريخ مرآت الزمان سبط ابن الجوزى بوده و يك نسخه خطّى ناقص آن در كتابخانه پاريس موجود است. ابن الجزرى بسال هفتصد و سى و نهم هجرت در هشتاد و يك سالگى در دمشق وفات يافت و در مقبره باب الصغير مدفون گرديد.
(ص ٦٩٦ مط و غيره)
ابن الجزرى- محمد بن محمد بن على
- در باب اوّل (القاب) بعنوان جزرى مذكور شده است.
ابن جزلة- يحيى بن عيسى بن جزلة
- يا عيسى بن على بن جزلة بغدادى، طبيب بلكه متطبّب نصرانى، مكنّى به ابو الحسن، معروف به ابن جزلة، از مشاهير اطبّاى اواخر قرن پنجم هجرت ميباشد كه در هردو قسمت علمى و عملى طب مهارتى بسزا داشت، در عهد مقتدى باللّه بيست و هفتمين خليفه عباسى (٤٦٧- ٤٨٧ ه ق- تسز- تفز) بانجام وظائف معالجه پرداخت، فقرا و محتاجين را بىاجرت معالجه كرده و مجانا دوا ميداد، در يازدهم جمادى الاخره چهار صد و شصت و ششم هجرت حسب الارشاد استادش ابو على بن وليد معتزلى (كه بجهت تحصيل منطق ملازم خدمت او بوده) از كيش نصارى عدول و دين مقدّس اسلامى را قبول كرد، كتابى خطاب به راهبى الياس نام در ردّ يهود و نصارى (كه حاوى مفاسد مذهبى ايشان و محاسن دين مبين اسلامى و براهين حقّانيّت آن است) تأليف داد، آياتى را كه در تورات و انجيل در باب ظهور