ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٢ - ابو بشر- يمان ابى اليمان
بىنقطه مقدم داشتهاند.
ابو بشر
بكسر ب، در اصطلاح رجالى كنيه ابان بن محمد، احمد بن محمد سراج، براء بن معرور، مسعدة بن صدقه و بعضى ديگر است.
ابو بشر- عمرو بن عثمان
- بعنوان سيبويه نگارش يافته است.
ابو بشر- متى بن يونس
- ديرقنى، از حكماى اواخر قرن سيّم هجرت ميباشد كه بالخصوص در منطق مسلّم عصر خود بود، بسيارى از كتب منطق قدما را شرح و تفسير كرده و روزگار خود را در بغداد در تدريس و تصنيف گذرانده است. كتاب السماء و العالم و كتاب نقل اصل البرهان و كتاب نقل اصل الشعر از از تأليفات او بوده و در سيصد و هشتم هجرت درگذشت.
ديرقنى بنوشته مراصد ديرى است بزرگ و شبيه بقلعه، داراى حصارى مستحكم و بلند از ديرهاى معروف نصارى كه به دير اسكون و دير مرمارى نيز موسوم و در ديهى قنى نامى است از قراء نهروان در شانزده فرسخى سمت شرقى بغداد (قنى بضم اوّل و تشديد نون مقصور با الف). گويند در آن دير صد قلابه است كه آنها را بقيمت گزاف داد و بستاد نمايند. دير معبد نصارى و جايى است بزرگ كه ايشان در صحرا و مواضع دور از معموره و مردم تأسيس ميدهند و در آن، مساكنى براى راهبان خود بنا ميكنند و هريك از آن مسكنها را قلابه نامند و هرمعبد كه ايشان در معموره و داخل بلاد سازند بيعه و گاهى كنيسه نيز گويند الّا اينكه اهل عراق لفظ كنيسه را بمعبد يهود اختصاص داده و در معبد نصارى تنها بيعه استعمال نمايند.
(صد و اطلاعات متفرقه)
ابو بشر- محمد بن احمد
- در باب القاب بعنوان دولابى نگارش يافته است.
ابو بشر- يمان ابى اليمان
- در باب القاب بعنوان بندنيچى مذكور شده است.