ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٧٧ - ابو العالية- حسن بن مالك
مفتخر گرديد. شرح و بيان همه آن مراتب و همچنين بيان اينكه كنيه صاحب ترجمه بنابر مشهور (كه مصرّح به اسد الغابة و استيعاب و اصابه و طبقات ابن سعد و شرح نهج ابن ابى الحديد و بعضى ديگر از كتب عامّه هم هست) همانا ابو العاص بوده و ابو الربيع بودن آن (چنانچه معتقد بعضى از علماى رجال بوده و در خبرى از رجالكشى نيز وارد است) دور از تحقيق ميباشد موكول بكتب مربوطه است، در اعيان الشيعة نيز بقرينه اتقن بودن كلمات عامّه در امثال اين مورد نسبت به كلمات خاصّه و كثير الغلط بودن نسخه رجالكشى كه دم دست است همان ابو العاص بودن را تأييد كرده و ابو الربيع بودن را بر اشتباه كشى و يا كاتبان نسخه او محمول ميدارد كه در اصل ابن الربيع بوده و تصحيفا بابو الربيع تبديل يافته است. (كتب رجاليه و ص ٢٦ هب و ٧٣٢ ج ١ س)
ابو عاصم
در اصطلاح رجالى، حفص بن عاصم، ضحاك بن محمد بن شيبان، ضحاك بن مخلد بن مسلم، عمار بن عبد الحميد سجستانى، غالب بن عبد اللّه كوفى و بعضى ديگر است.
ابو عاصم- محمد بن احمد بن محمد بن عبد اللّه بن عباد
- عبادى هروى، مكنّى به ابو عاصم، از مشاهير محدّثين و فقهاى شافعيّه ميباشد كه بسيار متفنّن و دقيق النّظر بود، در هرات و نيشابور تفقّه كرده و در بلاد بسيارى سياحت نمود، از اكابر وقت اخذ علوم متنوعه نموده و از تأليفات او است:
١- ادب القاضى على مذهب الشافعى ٢- طبقات الفقهاء ٣- المبسوط فى فروع الشافعية كه در حدود سى مجلد است ٤- الهادى الى مذهب العلماء (الحكماء خ ل) و غيرها. در ماه شوال چهار صد و پنجاه و هشتم هجرى قمرى در هشتاد و سه سالگى درگذشت.
(كف و ص ٣٦ ج ٢ كا و ٧٣٢ ج ١ س)
ابو العالية- حسن بن مالك
- شامى، از ادباى شعراى قرن سيّم هجرت و از اصحاب اسمعى سابق الذكر بود و از اشعار او است:
و لو اننى اعطيت من دهرى المنى |
و ما كل من يعطى المنى بمسدد |
|