ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٣٤ - ابن تيميه- محمد
است بنام رسائل ابن تيميه در قاهره چاپ شده است ٦- منهاج السنة النبوية فى نقض كلام الشيعة (الشيع و القدرية خ ل) كه در مصر چاپ و در ردّ كتاب منهاج الكرامه علّامه حلّى و خلاف ضروريّات دينيّه را حاوى ميباشد و از كتاب سبل الهدى نقل است كه در تطهير اوساخ منكرات اين كتاب، آب درياها كافى نباشد و غير اينها كه بسيار و تا پانصد كتاب بدو منسوب و در معجم المطبوعات پنجاه و سه فقره از آنها را نگارش داده و بسط آنها خارج از وضع اين مختصر است.
وفات ابن تيميه شب دوشنبه بيستم ذيقعده سال هفتصد و بيست و هشتم هجرى قمرى در شصت و هشت سالگى در دمشق شام واقع شد، مراثى بسيارى در حق او گفتند، كثرت حاضرين نماز و تشييع جنازه او ضرب المثل است و كمترين شماره ايشان بنوشته بعضى پنجاه هزار نفر بوده و بعضى زياده بر شصت هزار نوشتهاند و بعضى گويند (و العهدة عليهم) دويست هزار مرد و پانزده هزار زن از راههاى دورودراز حاضر و ازدحام عام بود، بجهت تبرّك آب غسل او را مىخوردند، باقيمانده سدر او را خريده و بين خودشان تقسيم ميكردند، نخى را هم كه ابن تيميه در حال حيات خود زيبقش زده و براى دفع شپش بجسدش آويخته بوده است بيكصد و پنجاه درهم خريدارى نمودند.
(ص ٥١ هب و ١٠٢ ج ٢ مه و ٥٥ مط و ٦١١ ج ١ س و ١٤٤ ج ١ كمن و ١٦٨ ج ١ دائرة المعارف اسلامى و غيره)
ابن تيميه- عبد السلام
- جدّ ابن تيميه احمد فوق بعنوان شيخ الاسلام نگارش يافته است.
ابن تيميه- محمد
- بن خضر بن محمد بن خضر بن على بن عبد اللّه، حرانى الولادة، فقيه محدّث حافظ خطيب مفسّر واعظ، ملقّب به فخر الدين، مكنّى به ابو عبد اللّه، از فضلاى فقهاى حنبليّه ميباشد كه وحيد بلاد خود بود، اغلب اوقات در بغداد بتدريس علم تفسير اشتغال داشت، يك تفسير قرآن مجيد و بعضى تأليفات فقهيه داشته و امر خطير خطابت حران نيز در عهده وى و بعد از او در خانوادهاش بود.
در سال ششصد و بيست و يكم يا دويم هجرى در هشتاد تمام يا هشتاد و يك سالگى درگذشت.
(ص ٩٨ ج ٢ كا و ٦١١ ج ١ س)