ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٧٢ - ابو حنيفه دينورى- احمد
شد و اوفى من ابى حنبل الطائى و احمى جارا من ابى حنبل الطائى از امثال دائره ميباشد و بكتب امثال نيز مراجعه نمايند.
ابو حنيفه[١]
ابو حنيفه- احمد بن داود
- ذيلا بعنوان ابو حنيفه دينورى مذكور است.
ابو حنيفه اسكافى- اسكافى
- ذيلا بعنوان ابو حنيفه مروزى مذكور است.
ابو حنيفه ثانى- عبيد اللّه بن ابراهيم بن احمد بن عبد الملك
- بخارى محبوبى عبادى، از اكابر علماى حنفيه قرن هفتم هجرت ميباشد كه در معرفت علم خلاف و مذهب، وحيد عصر خود بوده و بهمين جهت به ابو حنيفه ثانى شهرت يافته است چنانچه بجهت محبوب نام داشتن يكى از اجداد او به محبوبى نيز موصوف و بسبب اتصال نسب او بعبادة بن صامت صحابى بعبادى هم معروف بود و از تأليفات او است:
١- شرح الجامع الصغير كه ظاهرا شرح كتاب جامع صغير نام محمد بن حسن شيبانى و در فقه حنفى است ٢- الفروق. ولادت صاحب ترجمه در پنجم جمادى الاولى پانصد و چهل و ششم و وفاتش در جمادى الاولى ششصد و سىام يا هشتادم هجرى قمرى در بخارا واقع شد، دويمى بملاحظه مدت عمر بسيار مستبعد بوده و اولى اقرب بصحت است.
(ص ١٠٨ فوائد البهية)
ابو حنيفه دينورى- احمد
- بن داود بن ونند، از قدماى فلاسفه و حكما و رياضيين اسلامى ميباشد كه در نحو و لغت و منطق و نجوم و هيئت و حساب و هندسه و تاريخ و معرفة النّبات و علوم هند وحيد عصر خود، بيان آداب عرب و حكم فلاسفه را جامع، در كلمات بعضى از اجلّه در عداد نوادر رجال معدود و نظير خواجه نصيرش دانند. بالجملة در علوم بسيارى متفنّن، بصدق معروف، در روايات خود محل اعتماد و از علماى كوفه و بصره اخذ مراتب علميّه نموده است. غالب تتلمذ او از سكيت و
[١] ابو حنيفه- بنوشته قاموس اللغة، عنوان بيست تن از فقها ميباشد و در اينجا بعضى از ايشان را تذكر ميدهيم.