ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٨ - ابو الاديان- على- بصرى
باب دويم [ترجمه حال مصدرين بلفظ «اب»]
ابو ابراهيم
كنيه جمعى از اكابر ميباشد كه بعناوين مختلفه در اين كتاب نگارش يافته است و در اصطلاح رجالى عبارت از محمد بن قاسم اسدى، مهزم بن ابى برده، يعقوب بن ابراهيم و بعضى ديگر بوده و در اخبار و احاديث دينيّه اشاره بوجود مقدّس حضرت امام موسى بن جعفر ع ميباشد.
ابو احمد
كنيه جمعى از اكابر ميباشد كه بعناوين مختلفه در اين كتاب مرقوم شده است و در اصطلاح رجالى عبارت از عبد العزيز بن يحيى، عمر بن ربيع، عمرو بن حريث، محسن بن احمد، محمد بن ابى عمير و جمعى كثير ديگر است كه بعضى از ايشان در محل مقتضى از اين كتاب مرقوم و بعضى ديگر را نيز موكول بكتب رجاليّه ميدارد.
ابو الاحوص ابو احيحه
در اصطلاح رجالى اولى، داود بن اسد بن عفر يا عفير بصرى يا مصرى و دويمى عمرو بن محصن و موكول بدان علم شريف است.
ابو الاخطل
همام بن غالب كه بعنوان فرزدق نگارش يافته است.
ابو ادريس
در رجال كنيه تليد بن سليمان محاربى و عبد الرحمن بن بدر كوفى است.
ابو الاديان- على- بصرى
، از مشاهير صوفيّه ميباشد با جنيد بغدادى و ابو سعيد خرّاز معاصر بود، زمان متوكّل دهمين خليفه عباسى (٢٣٢- ٢٤٧- رلب- رمز) را تا روزگار مقتدر هيجدهمين خليفه عباسى (٢٩٥- ٣٢٠ ه قمرى- رصه- شك) دريافته و در اواخر قرن سيّم هجرت درگذشت. كنيهاش در اصل ابو الحسن