ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٤٧ - ابن ابى زيد- عبد اللّه يا عبيد اللّه بن ابى زيد عبد الرحمن
منافى هم نميباشد و دور نيست كه در بعضى از ادوار زندگانى خود، در يكى از آن دو بلده مىزيسته و بيكى از آن دو مذهب ميرفته و در بعضى ديگر ببلده ديگر و مذهب ديگر انتقال يافته و نظائر آن بسيار است. (ص ٥٣ ج ٢ كا و ٥٩٥ و ٦٩٨ ج ١ س و غيره)
ابن ابى زاهر
در اصطلاح رجالى احمد بن ابى زاهر است.
ابن ابى زرع- على بن محمد
- در باب اوّل (القاب) بعنوان فاسى على مذكور است.
ابن ابى زرعة- محمد بن ابى زرعة
- در باب دويم (آباء) بعنوان ابو يعلى مذكور شد.
ابن ابى الزلازل- حسين بن عبد الرحيم
- بن وليد بن عثمان بن جعفر بن كلاب كلابى، مكنّى به ابو عبد اللّه، معروف به ابن ابى الزلازل، از ادباى اواسط قرن چهارم هجرت ميباشد كه اديب كاتب لغوى شاعر بود، فنون ادب را از زجاجى و اكابر ديگر فراگرفت، كتاب انواع الاسجاع از تأليفات وى بوده و از اشعار او است:
لقد عرفتك الحادثات نفوسها |
و قد ادبت ان كان ينفعك الادب |
|
و لو طلب الانسان من صرف دهره |
دوام اللذى يخشى لاعياه ما طلب |
|