ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٣٥ - ابن جبير- سعيد بن جبير بن هشام
ابن ثابت
در اصطلاح رجالى محمد بن ابى حمزه ثابت بن دينار و بعضى ديگر است.
ابن جابر- محمد بن احمد
- بن على بن جابر، اندلسىّ الاصل و الولادة، ابو عبد اللّه الكنية، ابن جابر الشّهرة، از نحويّين قرن هشتم هجرت ميباشد، با اينكه اعمى و نابينا بوده قرآن و فقه و حديث را در بلاد خود خواند، پس بمصاحبت احمد بن يوسف رعينى بمصر رفت (ابن جابر نظم و املا ميكرده و رعينى مينوشته است) همين دو نفر است كه به اعمى و بصير مشهور و تا آخر عمر بهمين روش بودهاند.
از تأليفات ابن جابر و آثار قلمى او شرح الفيه ابن مالك و قصيدهايست ميميه بديعيه در مدح حضرت رسالت ص كه با كتاب سبيل الرشاد شيخ احمد دمنهورى در مصر طبع شده و رعينى مذكور هم شرحش نموده است، نظم فصيح ثعلب نيز از آثار ابن جابر است. اخيرا هردو بشام رفته و بعد از اندكى بحلب مهاجرت كردند، در قريه بيره از توابع حلب اقامت نمودند و در حدود پنجاه سال بهمين منوال زندگانى كردند، وفات ابن جابر بسال هفتصد و هشتادم هجرت در هشتاد و دو سالگى در قريه مذكوره واقع گرديد.
(ص ٣٣٩ ج ٣ كمن و غيره)
ابن جابر- محمد بن سنان
- در باب اوّل (القاب) بعنوان بتانى مذكور است.
ابن جبله
در اصطلاح رجالى حكيم بن جبله از اصحاب حضرت امير المؤمنين ع و عبد اللّه بن جبلة بن حنان بن حركنانى است.
ابن الجبى- محمد بن موسى
- در باب اوّل (القاب) بعنوان سيبويه مذكور شده است.
ابن جبير- سعيد بن جبير بن هشام
- كوفى اسدى خزرجى، مكنّى به ابو عبد اللّه يا ابو محمد، از اعلام و مشاهير فضلا و صلحاى تابعين، از اصحاب حضرت امام سجّاد ع و ممدوح آن حضرت بود، از ابن عباس اخذ مراتب علميّه كرد، در فقه و حديث و تفسير داناترين مردم و وحيد عصر خود و جلالت وى مسلّم ميباشد.
روزى حجّاج بن يوسف بدو گفت كه تو شقىترين كس هستى، گفت مادرم اعرف باسم