ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٦١ - ابو مسلم- عبد الرحمن بن مسلم
على ع بيشتر ميباشد چنانچه برادر ديگرشان عقيل نيز ده سال از جعفر، برادر سيّمىشان طالب نيز ده سال از عقيل بزرگتر بودهاند.
جعفر از مهاجرين حبشه هم بود، در سال هفتم هجرت روز فتح خيبر از حبشه مراجعت كرد، حضرت رسالت ص تا دوازده قدم استقبالش نموده و معانقه كرده و فرمود:
ما ادرى بايهما انا اشد فرحا بفتح خيبر ام بقدوم جعفر. در سال هفتم يا هشتم هجرت در چهل و يك سالگى در غزوه موته بعد از مقاتله بسيار هردو دست مباركش مقطوع و اخيرا بشهادت رسيد، هفتاد و چند يا هشتاد و چند جراحت شمشير و نيزه در بدن شريفش ديدند كه تماما در طرف پيشين بدن بودهاند. حضرت رسالت ص فرمودند كه خداوند عالم عوض دو دست، دو بال بجعفر عنايت فرمود كه بواسطه آنها در بهشت طيران ميكند و بهمين جهت جناب جعفر را طيار و ذو الجناحين و بجهت مهاجرت حبشه كه مذكور شد ذو الهجرتين نيز گويند (هجرت حبشه و هجرت مدينه). اما موته كه حرف دويمش واو (بر وزن روزه) و يا با همزه روى واو (بر وزن كهنه) ميباشد بنوشته مراصد ديهى است از قراء بلقا در حدود شام كه قبر جناب جعفر و زيد بن حارثه و عبد اللّه بن رواحه در آنجا بوده و روى هرقبرى يك بناى مستقلّى است. (اطلاعات متفرقه)
ابو المستهل ابو مسروق ابو مسعود ابو مسكين
در اصطلاح رجالى، اولى حماد بن ابى العطارد طائى، سلمه كوفى، كميت بن زيد اسدى و بعضى ديگر و اشهر از همه كميت ميباشد كه بعنوان اسدى در باب اوّل نگارش دادهايم. دويمى عبد اللّه تهدى، سيمى عقبة بن عمرو و موسى بن صالح همدانى كوفى، چهارمى زياد بن صدقه بوده و شرح حال ايشان موكول بكتب رجاليّه است.
ابو مسلم خراسانى ابو مسلم خولانى
ذيلا اولى بعنوان ابو مسلم عبد الرحمن، دويمى نيز بعنوان ابو مسلم عبد اللّه بن ثوب مذكور هستند.
ابو مسلم- عبد الرحمن بن مسلم
- يا عثمان يا ابراهيم بن عثمان بن يسار، خراسانىّ الولادة، از مشاهير و شجعان مسلمين خراسان ميباشد