ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤١٧ - ابن البغوى- احمد بن محمد
بسال هفتصد و هفتاد و هفتم يا نهم يا هشتادم هجرى قمرى در مراكش واقع گرديد.
(ص ٤٨ مط و ٦٠٧ ج ١ س و ٤٨٠ ج ٣ كمن و ٥١ هب و ٣٠ ج ١ فع و غيره)
ابن بطه- عبيد اللّه بن محمد
- بن محمد بن حمدان بن بطه عكبرى، محدث سنى حنبلى، مكنّى به ابو عبد اللّه، از اكابر فقها و محدثين اهل سنّت و جماعت ميباشد كه بسال سيصد و هشتاد و هفتم هجرت در هشتاد و سه سالگى درگذشت و خطيب بغدادى بسيارش طعن و قدح مينمايد.
(ص ٥٠ هب و ٥٠٨ ج ٢ مه و ٣٧١ ج ١٠ تاريخ بغداد)
ابن بطه- محمد بن جعفر
- بن احمد بن بطه قمى شيعى، مكنّى به ابو جعفر، اديبى است نحوى لغوى كبير المنزلة كثير العلم و الفضل و در حديث مسامحه داشته و بحكم پارهاى قرائن قويّه از رجال اوائل قرن چهارم هجرت ميباشد كه زمان غيبت صغرى را ديده است. با كلينى معاصر بود، كتاب تفسير اسماء اللّه و ما يدعى به و كتاب قرب الاسناد و غير آنها از تأليفات او ميباشد و سال وفاتش غيرمعلوم و مدح و قدحش موكول بكتب رجاليّه است.
ابن البغونش- سعيد بن محمد
- بن بغونش، مكنّى به ابو عثمان، از مشاهير فلاسفه و اطبّاى اواسط قرن پنجم هجرت ميباشد كه طبّ و منطق و فلسفه و هندسه و رياضيّات را در شهر قرطبه تكميل نمود، بمولد خود طليطله مراجعت كرد، در فنون معالجه و تشخيص مرض مهارت فوق العادة داشت، با ظافر اسماعيل حكمران آنجا تقرّب يافته و اخيرا بمقام صدارت نايل گرديد، در اواخر از آن مقام و مطالعات علميّه نيز منصرف و تمامى اوقات خود را بتلاوت قرآن مجيد مصروف داشت تا چهار صد و چهل و چهارم هجرت در هفتاد و پنج سالگى درگذشت و كتابى در كليات طب دارد.
(ص ٤٩ ج ١ مر و ٦٠٨ ج ١ س)
ابن البغوى- احمد بن محمد
- هروى، بغوىّ الاصل، بغدادىّ المولد و المنشأ، مكنّى به ابو الحسين، ملقّب به نورى و امير القلوب و شمس العرفا، از اكابر و مشاهير عرفاى اواخر قرن سيّم هجرت ميباشد مراتب عرفان را از شبلى و