ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥١٥ - ابن دراج- احمد
درميآيد كه ابن الداية عنوان مشهورى دو نفر بوده يكى همين صاحب ترجمه احمد كه مؤلف سه فقره كتاب سيّمى و چهارمى و پنجمى مذكور در فوق، ديگرى هم پدرش يوسف بن ابراهيم كه كنيهاش ابو الحسن و مؤلف دو كتاب اوّلى مرقوم ميباشد و سال وفاتش را ذكر نكرده است.
(كف و ص ١٥٤ ج ٥ جم و ٣٥٢ ج ١١ اعيان الشيعة)
ابن الداية- يوسف
- فوقا ضمن شرح حال پسرش ابن الداية احمد مذكور شد.
ابن الدباس- حسين بن محمد
- در باب اوّل بعنوان بارع بغدادى مذكور است.
ابن الدباغ- خلف
- بن قاسم بن سهل ازدى قرطبى، محدّث حافظ، مكنّى به ابو القاسم، از بسيارى از فضلاى وقت اخذ مراتب نمود، ابو الوليد فرضى و ابو عمرو دانى و بعضى ديگر از وى روايت كردهاند، كتابى در زهد تأليف داده و بسال سيصد و نود و سيّم در شصت و هشت سالگى درگذشت.
(ص ٢٧٢ ج ١ نى)
ابن الدبيثى- محمد
- بن سعيد بن يحيى بن على، ابو عبد اللّه الكنية، واسطىّ الولادة، بغدادىّ الخاتمة، ابن الدبيثى الشّهرة، از فقها و مورّخين و محدّثين و حفاظ شافعيّه ميباشد كه در حديث و تاريخ و رجال از مشاهير وقت خود بوده و از تأليفات او است:
١- تاريخ واسط ٢- ذيل تاريخ بغداد (متمم آن) و غيره. بسال ششصد و سى و هفتم هجرى قمرى در هفتاد و نه سالگى در بغداد درگذشت. دبيثى بر وزن كميلى منسوب به قريه دبيثا از قراء واسط است. (ص ١٠٠ ج ٢ كا و ٦٢٤ ج ١ س)
ابن دراج[١]
ابن دراج- احمد
- بن محمد بن عاص بن احمد بن سليمان بن عيسى بن دراج، اندلسى، قسطلّىّ الولادة، ابن دراج الشّهرة، ابو عمر الكنية،
[١]- ابن دراج- عنوان رجالى ايوب بن نوح بن دراج و جمعى ديگر ميباشد و بعضى ايشانرا تذكر ميدهد و در ضمن شرح حال ايوب از تنقيح المقال گويد كه دراج با فتح و تشديد بر وزن شداد و از اسامى متعارفه متداوله بوده و بعد از اين احتمال داده است كه با ضم اول باشد كه با اسم مرغ معروف تسميه ميكردهاند.